Askıda ekmekten askıda ahlaka

Eskiden bu topraklarda yoksulluk vardı ama utanmazlık yoktu.

Gariban vardı ama görgüsüzlük yoktu.

İhtiyaç vardı ama vicdansızlık yoktu.

Fırının kapısında “askıda ekmek var mı?” diye soran bir amca, başını önüne eğerdi.

Alan da utanırdı, veren de reklamını yapmazdı. Kimse “story” atmazdı, kimse kamera açmazdı.

İyilik sessizdi, yardım gizliydi. Çünkü iyilik gösteri değil, görevdi.

Restoranda askıda çorba olurdu.

Ramazan’da iftar sofrası taşardı.

Komşu komşunun aç olup olmadığını gözünden anlardı.

Şimdi bakıyoruz…

Ekmek var ama paylaşma yok.

Para var ama merhamet yok.

Bilgi var ama edep yok.

İnanç var ama ahlak yok.

Asıl eksik olan bu.

Bugün Askıda Olan Şey Vicdan

Bugün her şey askıda:

Söz askıda

Güven askıda

Saygı askıda

Utanma askıda

Ama en çok ahlak askıda.

Herkes konuşuyor ama kimse dinlemiyor.

Herkes hak istiyor ama sorumluluk alan yok.

Herkes dindar ama kimse adil değil.

Herkes milliyetçi ama kimse kul hakkından korkmuyor.

Bir tuhaflık yok mu burada?

Eskiden “ayıp” diye bir kelime vardı. Şimdi sözlükten silinmiş gibi.

Eskiden “el âlem ne der” diye düşünülürdü. Şimdi “bana ne” dönemi.

Oysa toplum dediğin şey “bana ne” ile değil, “ben ne yapabilirim” ile ayakta durur.

Ramazan Sofrasından Sosyal Medya Sofrasına

Bir zamanlar Ramazan;

paylaşmaktı, bölüşmekti, susmak ve dinlemekti.

Şimdi Ramazan;

menü fotoğrafı, masa videosu, “çok şükür”lü ama vicdansız paylaşımlar…

Tok olanın açla alay ettiği, güçlü olanın zayıfı ezdiği bir düzen kurduk. Sonra da şaşırıyoruz:

“Bu toplum neden bu hale geldi?”

Çünkü ahlakı askıya astık.

Çözüm Büyük Değil, Çok Basit

Bu ülkenin yeniden ayağa kalkması için mucizeye gerek yok.

Kanuna da önce ahlak gerek.

Ekonomiye de önce vicdan gerek.

Herkes şuradan başlasın:

Yalan söylememekten

Kul hakkı yememekten

Gücü varken adil olmaktan

Zayıfı ezmemekten

İyiliği gizli yapmaktan

Kısacası…

Herkes kapısına bir “Askıda Ahlak” tabelası assın.

İhtiyacı olan alsın.

İhtiyacı olmayan da bozmasın.

Eskiden askıda ekmek vardı, millet aç kalmadı.

Şimdi ahlak askıda…

Ve ne yazık ki toplum ruhen aç.

Belki de artık şunu yüksek sesle söylemenin zamanı geldi:

Bu ülkenin ekmekten önce ahlaka ihtiyacı var.

Hadi herkes biraz ahlak bıraksın askıya.

İnanın, en çok da kendimiz alacağız oradan.