Yoksulluğu kaldırmak yerine

Daha çok ramazan ayında gördüğümüz ve yıllardır hiç değişmeyen bir manzara var.

İhtiyaç sahiplerine yani yoksula yardım.

Önceden daha çok belediyelerin uhdesinde olan bu yardım durumu çerçevesinde belediyelerin büyüklüğüne göre dağlar gibi koliler bir depoda istif edilirdi.

Daha çok belediyeyi kazanan partinin ilçe başkanlığı aracılığı ile muhtarlar ve STK’lar üzerinden yapılan araştırmada ihtiyaç sahipleri tespit edilir ve harekete geçilirdi.

Sonrası malum araçlara yüklenilen bu yardım kolileri belli zaman aralıklarında ihtiyaç sahiplerine dağıtılır ve bir anlamda görev yerine getirilirdi.

Bu yardım dağıtma işi aradan çok uzun yıllar geçse de bırakın azalmayı artarak devam etmeye başladı.

Son birkaç yıldır ihtiyaç sahiplerine koliler üzerinden yapılan kumanya yardımları biraz azalır gibi oldu.

Bunun yerine isimleri bilinen yaygın marketlerden alınan alışveriş fişleri devreye girdi.

Yerel yönetimlerin yada o bölgenin yardımsever iş insanlarının marketler ile yaptıkları anlaşmalar üzerinden miktarı belirlenen alışveriş fişleri ile ihtiyaç sahiplerine katkı sunulmaya başlandı.

Bunlarla birlikte yılın nerede ise 12 ayı boyunca yine ihtiyaç sahiplerinin evlerine kadar götürülen sıcak yemekler, giysiler hiç durmadan dağıtılıyor.

Normal şartlarda nerede ise bütün hayatımız boyunca karşılaştığımız bu “ihtiyaç sahiplerine” yardım sürecinin her geçen yıl gözle görülür bir şekilde azalması gerekiyor.

Ancak görüldüğü gibi Türkiye’de süreç tam tersi bir noktada ilerliyor.

Yani ihtiyaç sahipleri yıllara sarih olarak azalacağına sürekli artış gösteriyor.

Anlaşılacağı gibi ihtiyaç sahiplerinin durumu kötüye doğru gidiyor.

Ramazan ayında şehirlerin merkezlerine kurulan iftar çadırlarını gördük.

En azından sıcak yemeklerden müteşekkil bir iftar yapabilmek adına metrelerce uzayan insanların oluşturduğu kuyruklara şahit olduk.

Şu sıralar nerede ise tüm yerleşim merkezlerinin kalabalık meydanlarında “Halk ekmek” büfeleri bulunuyor.

Halk ekmek büfelerinde satılan ekmekler normal fırınlarda satılan ekmeklere göre biraz daha ucuz .

Söz konusu kuyruklar birkaç lira daha ucuza ekmek alabilmek için oluşturuluyor.

Et-Balık kurumlarının önünde de sabahın erken saatlerinden itibaren oluşturulan kuyrukları herkes görüyor.

Tek hedef biraz daha ucuza et özellikle de kıyma alabilmek.

Söz konusu ihtiyaçlar adına oluşturulan kuyruklara yüzlerce örnek verilebilir.

İktidarların görevi anlatmaya çalıştığımız yoksulluğu ve bu yoksulluğa bağlı kuyrukları azaltmak olmalı.

Biz 65 yaşına geldik.

Hemen her dünya görüşüne sahip siyasi partilerin iktidarını gördük.

Seçim öncesi iktidara hazırlanan her siyasi partinin ortak söylemi “İktidara geldiğimizde yoksulluğu ortadan kaldıracağız” şeklindedir.

Seçmende Allah var kendisine bu vaadi yapan hangi siyasi parti varsa “sağcı-solcu” demeden iktidara getirmekten kaçınmadı.

Ancak sonuç ortada.

Bir kez daha belirtiyoruz.

İktidarların hedefi yoksula yardım etmek olmamalı.

Amaç yoksulluğu ortadan kaldırmak olmalı.

Zira hepimiz biliyoruz ki yoksulluk kader değil.

Alın yazısı değil.