Hava Durumu
En son gelişmelerden anında haberdar olmak için 'İZİN VER' butonuna tıklayınız.

İmkansızı istemek bu olsa gerek

Yazının Giriş Tarihi: 30.07.2022 09:39
Yazının Güncellenme Tarihi: 30.07.2022 09:39

Doğu'da bir köyde öğretmen çocuğu olarak dünya ya gözlerini açmak bence çok büyük bir şans,çünkü o köyün temiz havasını soluyarak büyümek,organik ürünleri tatmak süt,peynir ve balın en lezzetli olduğu ortamda yaşama merhaba etmek.

Onun için diyorum ki yaşama şipşirin bir köyde doğmanın şanslılarındanım ama büyük şehirlere mecbur kılınan şanssızlardan,köy hayatının ancak ilkokul bitinceye kadar uzadığı orta,lise ve Üniversitenin büyük şehirlerde devam ettiği,daha sonrada artık büyükşehirlerde koşuşturmacaların yaşandığı koca şehir ve sırtınıza vurulan ağır yükün koşmacası değil mi hayat,oysa ki ben bütün hayatım boyunca, çocukluğumdan beridir küçücük bir dünya hayal ettim hep, yıllardır bildiğim tanıdığım içinde büyüdüğüm dünyanın yerine...

Bilmiyorum bekide doğduğum şehirden ziyade hep büyük şehirlerde yaşadığımdan olsa düşünüyorum, Elde edemesem de hep bekledim bir gün orada olma ümidi ile.. Hep uzakları, sessizlikleri, her şeyden uzak olmayı hayal ettim. Öğrendiklerimi, bildiklerimi, deneyimlediğim her şeyi unutmak ve yeniden başlamak hayali aklımın bir köşesinde en taze haliyle bekliyor.

''Hayattan ne dilersin'' diye sorsa birileri "hiç birşey bilmemeyi dilerdim" sanırım. Tıpkı kışları yağan kar ile birlikte örtülen tüm siyahlıklar gibi aklımın karanlıklarını da örtmek isterdim bembeyaz bir örtü ile. Gözlerimize inen perde bazen kör edebiliyor hepimizi, herkes için konuşmak doğru olmaz, beni kör edebiliyor. Tüm kazandıklarımı, başardıklarımı, sevdiklerimi, elde ettiklerimi, sağlığımı unutup demoralize ediyorum kendimi. Küçücük umutlarım ve kendi yarattıklarım olsun, elektrik olmasın, gazete ve televizyon olmasın insanın kanını donduran haberler olmasın istiyorum. 
Olmasa keşke ama sanırım benim hayal ettiğim dünya bilmemek, duymamak üzerine kuruluymuş bunu düşününce yine mutlu olamayacağımı fark ediyorum üzülerek. Birileri dünyaya yeni bir nefes getirmeye çalışan bir bayana bu sabah okuduklarımı yapabiliyor ve ben sırf bunu bilmediğim için mutlu mesut yaşıyorsam neye yarar ki. Midem de kocaman bir ağrı ile güne devam ediyorum ve her gün kendime telkin ettiğim 'haberleri okuma, izleme' uyarısını bir kez daha tekrarlıyorum. 
Ama dönüp dolaşıp yine sadece bilmiyor hiçe sayıyor olmak mutluluğu ya da en azından mutsuzluğu beraberinde getirmiyor olur mu acabaya geliyor konu... 
Sanırım imkansızı istemek bu olsa gerek. Yine de ben her şeye rağmen küçücük bir dünya hayal ediyorum, kocaman tebessümlerle, meraklı gözlerle bakabilmeyi istiyorum herkese ve her şeye. Umutsuzlukları barındırmasın istiyorum bu dünya. Toplumsal kurallar, doğrular yanlışlar olmasın, cezalara gerek olmasın. İnsanların en büyük sorunu birbirini kırmamak olsun .. Kısacası insan insan gibi yaşasın, yaşayabilsin ..

Yükleniyor..