SAF TUTMAK

Cenaze olur…

Saf tutulur.

İnsan, ölüm karşısında eşitlenir deriz.

Ama tam da o anda, eşitsizlik bütün çıplaklığıyla görünür hâle gelir.

Cemaat safını almıştır. Omuzlar omuzlara değmiştir.

Derken bir hareketlenme olur. İl ya da ilçenin en üst protokolü gelmiştir.

Geç de kalsa, ön safa buyur edilir. Saf açılır, düzen bozulur, yer bulunur.

Doğru mudur?

Bilemiyorum.

Din, safı; makamla değil, yan yana durmakla tarif eder.

Ölüm karşısında unvanın bir anlamı var mıdır, yoksa biz mi ona anlam yükleriz?

Ama mesele yalnızca cenaze safları değildir.

Hayatın her alanında görünür ve görünmez saflar vardır.

Siyasette, sivil toplumda, fikir hareketlerinde…

Oralarda da tanıdık cümleler dolaşır:

“İyi adamdır aslında…”

“Gelseydi çok şey yapardı…”

“Bizim safta hiç olmadı.”

“Çay içmeye bile gelmedi.”

Sonra ne olur?

Kimse açıkça söylemez ama o kişi sessizce devre dışı bırakılır.

Oysa bazen insan bir safta durmaz; ama hakikatin yanında durur.

Bazen görünmez; ama görür.

Bazen konuşmaz; ama tartar.

İş üretmeye gelince herkes onu tanır.

Kriz olunca “bir fikrini alsak mı?” denir.

Ama saf tutulurken, aidiyet terazisi hemen çalışır.

Burada durup sormak gerekir:

Saf, inançla mı tutulur; yoksa etiketle mi?

Merkez yönetimlerde tablo çok farklı değildir.

Yerelde biriken emeği, sahayı bilen insanları; “bizden değil”, “merkeze yakın durmadı”, “bizim masada görünmedi” gerekçeleriyle dışarıda bırakmak…

Sonra dönüp şu soruyu sormak: “Sahada neden karşılık bulamıyoruz?”

Çünkü saf, doğru yerden tutulmamıştır.

Saf tutmak; aynı fotoğrafta yer almak değildir.

Aynı sloganı bağırmak değildir.

Aynı masada görünmek hiç değildir.

Saf tutmak; zor zamanda omuz vermektir.

Hakkı, kim söylüyorsa ondan yana durabilmektir.

Ve makamdan önce vicdanı referans almaktır.

Cenazelerde ön safta kimlerin durduğuna değil; hayatta kimin yük aldığına bakmak gerekir.

Çünkü bazıları en önde durur,ama yük almaz.

Bazıları görünmez bir saftadır, ama asıl ağırlık onların omzundadır.

Ve asıl mesele şudur:

Gerçek saf, ölümde değil; hayatta nerede durduğunla belli olur.