NERGİS

Bir çiçek, bir şehir, bir hafıza…

Hafıza…

İnsanın en sessiz hazinesidir.

Bir koku, bir ses, bir sokak…

Yıllar önce yaşanmış bir anı bir anda geri getirebilir.

Ama insan hafızasını kaybetmeye başladığında hayatın en ağır sınavlarından biri başlar.

Bugün dünyanın dört bir yanında bilim insanları Alzheimer Hastalığı üzerine çalışıyor.

Çünkü bu hastalık yalnızca bir bireyin değil, bir ailenin, bazen de bir toplumun hafızasını zorlayan bir süreçtir.

Araştırmalar yalnızca laboratuvarlarda değil, doğanın içinde de devam ediyor.

Mesela: Ginkgo biloba, Zerdeçal, Yeşil Çay, Adaçayı…

Hepsi hafıza ve beyin sağlığı için yapılan çalışmaların doğal kaynakları arasında.

Ama içlerinden biri var ki…

Kışın ortasında açan, kokusu sokağı dolduran o mütevazı çiçek… Nergis.

Bilim insanları nergisin içinde bulunan galantamin adlı maddeyi yıllardır inceliyor.

Galantamin, günümüzde Alzheimer tedavisinde kullanılan bazı ilaçların etken maddelerinden biri.

Yani bir çiçek… İnsan hafızasını korumaya çalışan bilimin de bir parçası.

Ama hafıza yalnızca bireylerle sınırlı değildir.

Şehirlerin, kurumların ve toplulukların hafızası da vardır.

Ve bazen bu hafıza korunmazsa kaybolur.

İşte tam burada devreye biz giriyoruz:

Önce bir dernek kurulur;

Ardından bir vakıf ile toplumsal hafızaya yatırım yapılır;

Ve nihayetinde bir sağlık kompleksi, sadece bireylerin değil, toplumun da hafızasını ve sağlığını korur.

Bir çiçek, bir molekül, bir şehir… Ve bir vizyon.

Antakya’da kış geldi mi nergis görünür.

Hatay’ın eski sokaklarında nergis kokusu yayıldığında insan bir an durur.

Bir kapı önünü hatırlar.

Bir avluyu… Bir çocukluk sabahını…

Ve belki de bu yüzden…

Bir nergis kokusu yayıldığında insan bunun nedenini tam olarak bilmez ama bir an durur.

Çünkü bazı kokular, sadece burnumuza değil hafızamıza dokunur.