MAHALLE

İnsan çoğu zaman kendini özgür zanneder.

Düşüncelerinin kendisine ait olduğunu, kararlarını kendi aklıyla verdiğini sanır.

Oysa çoğu zaman fark etmeden bir yapının içinde yaşar: Mahalle.

Bu mahalle bazen siyasi bir mahalledir.

Bazen mesleki bir mahalle…

Bazen de sosyal çevrenin görünmeyen sınırlarıdır.

Mahallenin görünmeyen kuralları vardır.

Ne konuşulacağı bellidir.

Neye kızılacağı bellidir.

Kime alkış tutulacağı da…

Hatta bazen neye susulacağı bile bellidir.

Mahalle insana güven verir.

İnsan kendini yalnız hissetmez.

Çünkü herkes birbirine benzer.

Aynı cümleler kurulur. Aynı eleştiriler yapılır. Aynı kişiler alkışlanır.

Farklı bir şey söylediğinizde ise hava değişir.

Önce kısa bir sessizlik olur. Sonra hafif bir rahatsızlık…

Ve çoğu zaman o meşhur soru gelir: “Bizden misin, değil misin?”

İşte mahalle tam da burada başlar.

Çünkü mahalle çoğu zaman düşünceyi değil, aidiyeti korur.

Haklı olmak değil, bizden olmak önemlidir.

Oysa düşünce dünyası mahalleye sığacak kadar küçük değildir.

Fikir dediğiniz şey duvarlardan hoşlanmaz.

Sınırlar içinde büyümez.

Sorgulayan zihinler mahalleye sığmaz.

Tarih boyunca yeni fikirler çoğu zaman mahallelerin içinde değil, onların biraz dışında doğmuştur.

Çünkü mahalleler düzeni korur.

Ama değişimi başlatanlar çoğu zaman o düzenin biraz dışına çıkabilenlerdir.

Bu yüzden insanın kendine sorması gereken soru şudur:

Ben gerçekten düşünüyor muyum?

Yoksa sadece mahallem mi benim yerime düşünüyor?

Çünkü bazen insan kendi fikrini savunduğunu zanneder…

Oysa farkında olmadan sadece mahallesinin sesini tekrar ediyordu