ETİKET

İnsan bazen bir kelimeyle anlatılır.

Bazen bir meslekle… Bazen bir unvanla… Bazen de tek bir sıfatla.

Toplumun pratik bir yolu vardır:

Tanımak zor gelir… Etiketlemek kolaydır.

Bir isim söylenir. Hemen ardından bir etiket gelir.

Bir görüş dile getirilir. Hemen ardından bir etiket yapıştırılır.

Bir soru sorulur… Cevap vermek yerine yine bir etiket hazırlanır.

Çünkü etiket düşünmeyi kolaylaştırır.

İnsanı anlamaya gerek bırakmaz.

Dinlemeye, tartmaya, sorgulamaya… hiç gerek kalmaz.

Etiket varsa, dosya kapanmıştır.

Oysa insan etiketten ibaret değildir.

İnsan, tek bir kalıba sığmayacak kadar derindir.

Bir konuda haklı olabilir…

Başka bir konuda yanılabilir.

Bugün söylediğiyle yarın düşündüğü farklı olabilir.

Çünkü insan… değişebilen, gelişebilen ve arayan bir varlıktır.

Ama etiket buna izin vermez.

Etiket sabittir. Kesindir. Ve çoğu zaman yanlıştır.

Etiketlerin en büyük sorunu şudur:

Gerçeği anlatmazlar… Sadece sınır çizerler.

Bir etiket yapıştırıldığında artık insan konuşulmaz.

Etiket konuşur.

Sözün yerini sıfatlar alır. Fikirlerin yerini kalıplar…

Ve o andan itibaren tartışma bitmez…

Çünkü artık tartışılan fikir değildir. Etikettir.

Oysa düşünce… kolay olanı değil, doğru olanı arar.

Ve doğru, çoğu zaman etiketlerin dışında kalır.

Tarih boyunca yeni fikirler etiketlere rağmen ortaya çıkmıştır.

Çünkü sorgulayan zihin etiketle yetinmez. Sorular sorar… Dinler… Anlamaya çalışır.

Belki de insanın kendine sorması gereken soru şudur:

Ben gerçekten dinliyor muyum?

Yoksa sadece gördüğüm etikete mi bakıyorum?

Çünkü bazen bir etiket, bir insanı anlamaya engel olur.

Bazen de bir düşüncenin daha doğmadan susturulmasına sebep olur.

Ve o zaman en büyük kayıp şudur: Hakikat kaybolmaz… ama duyulamaz.

Belki de gerçek düşünce tam burada başlar:

Etiketleri kaldırdığımızda.

Çünkü insanı anlamanın yolu ona yapıştırılan sıfatlardan değil… ona rağmen duyabilmekten geçer.

Ve bazen en büyük yanılgı şudur:

Bir insanı tanıdığını sanmak…

Sadece ona yapıştırılan etiketi okuyarak.

Şehirler de insanlar gibidir… etiketle değil, anlayarak yönetilir.