Antalya Akseki’de önce siyaset, sonra sağlık

Akseki Devlet Hastanesi’nde sağlık mı öncelik yoksa siyasi selam mı?

Akseki Devlet Hastanesi’nde yeni bir dönem başladı… Ancak bu başlangıç, beklenenin aksine sağlık hizmetlerini önceleyen bir vizyonla değil, kamuoyunda ciddi soru işaretleri yaratan bir tercihle gündeme geldi.

Daha ilk günden verilen mesaj açık ve tartışmaya açık: “Önce siyaset, sonra sağlık.”

Yeni başhekim Op. Dr. İbrahim Başol’un göreve başlar başlamaz yaptığı ilk ziyaretin adresi ne acil servis oldu ne de hastanenin kronikleşmiş sorunlarının konuşulacağı birim toplantıları… Tercih edilen ilk durak, AK Parti Akseki İlçe Başkanlığı’ydı.

Bu tabloyu sıradan bir “nezaket ziyareti” olarak görmek mümkün mü? Elbette mümkün. Ancak sorun tam da burada başlıyor.

Çünkü kamu görevlerinde semboller, en az icraatlar kadar güçlü mesajlar verir. Hele ki sağlık gibi doğrudan insan hayatına dokunan bir alanda, ilk temasın yönü, yönetim anlayışının da ipuçlarını taşır.

Akseki gibi küçük ve imkânları sınırlı bir ilçede, devlet hastanesi yalnızca bir sağlık kurumu değildir. Aynı zamanda vatandaşın devlete en hızlı ulaştığı, en somut hizmeti gördüğü yerdir.

Peki, bu hastanenin bugün ki sorunları neler?

Randevu sisteminde yaşanan aksamalar, Uzman doktor eksikliği, Tıbbi cihaz yetersizlikleri, Yoğunluk nedeniyle uzayan bekleme süreleri, Sağlık personelinin iş yükü…

Vatandaşın gündemi bu kadar net ve bu kadar hayatiyken, yönetimin ilk refleksinin siyasi bir ziyaret olması doğal olarak şu soruyu gündeme getiriyor:“Gerçek öncelik ne?”

Sosyal medyada yükselen tepkiler, aslında sahadaki memnuniyetsizliğin dışa vurumu: “Hastanenin sorunu siyasi değil, tıbbi çözüm istiyoruz.”

Bu cümle, sıradan bir serzeniş değil; aynı zamanda yönetime verilmiş açık bir mesajdır. Vatandaş, hizmet görmek istiyor. Fotoğraf değil, çözüm bekliyor.

Çünkü sağlık hizmeti, ertelenebilir bir konu değildir. Bir randevu geciktiğinde bu sadece zaman kaybı değildir; kimi zaman bir teşhisin gecikmesi, kimi zaman bir hastalığın ilerlemesi anlamına gelir.

Burada daha derin bir mesele var:“Kamu kurumlarının yönetiminde liyakat mi belirleyici olacak, yoksa siyasi yakınlık mı?”

Bu soru sadece Akseki’nin değil, Türkiye genelinde uzun süredir tartışılan bir konu başlığı. Ve her somut örnek, bu tartışmayı yeniden alevlendiriyor.

Bir başhekimin göreve başlarken verdiği ilk görüntü, ister istemez şu algıyı güçlendirir: “Bu atama ne kadar mesleki, ne kadar siyasi?”

Belki bu algı haksızdır. Ama kamu yönetiminde algı, en az gerçek kadar önemlidir.

Çünkü güven, algı üzerinden inşa edilir; yine algı üzerinden yıkılır.

Hiç kimse bir kamu yöneticisinin farklı kesimlerle iletişim kurmasına karşı çıkmaz.

Ancak zamanlama ve öncelik meselesi, işin özünü belirler.

Göreve başladığınız ilk gün, hastanenin sorunlarını yerinde tespit etmek yerine siyasi ziyaretle başlıyorsanız, verdiğiniz mesaj nettir:“Benim ajandamda siyaset de var.”

Oysa toplumun beklentisi çok daha basittir: “İnsana yakışır bir şekilde sadece sağlık olsun.”

Bugün Akseki’de insanlar şunu merak ediyor:Randevu bulabilecek miyiz? Muayene süreleri kısalacak mı? Eksik branşlar tamamlanacak mı? Hastane gerçekten nefes alacak mı?

Yoksa tüm bu sorunlar, gündemin arka sıralarında kalmaya devam mı edecek?

Önümüzde iki ihtimal var:

Eğer Başhekim Başol, bu eleştirileri bir uyarı olarak görür ve hızla hastanenin yapısal sorunlarına odaklanırsa, bugün yaşanan tartışmalar kısa sürede unutulur.

Hizmet gelir, memnuniyet artar, güven yeniden tesis edilir.

Ancak mevcut görüntü kalıcı hale gelirse…

Yani sağlık hizmeti ikinci plana itilip siyasi temaslar ön planda tutulursa…

O zaman Akseki Devlet Hastanesi’nin yeni dönemi, hizmetle değil, tartışmalarla anılacak ve gündem den düşmeyecektir.

Mesele bir ziyaret değil.Mesele bir fotoğraf karesi hiç değil.

Mesele şu: “Bu ülkede kamu kurumları gerçekten kimin için çalışıyor?”

Akseki özelinde sorarsak: “Önce kimin eli sıkılacak, kimin yarası sarılacak?”

İşte bu sorunun cevabı, yalnızca bir başhekimin performansını değil, bir yönetim anlayışının samimiyetini de ortaya koyacak.