BANA ÖYLE GELİN...!

Bazı sorular vardır; insanı tanımaktan çok, onunla ilgili önyargıları ele verir.

Yeni tanıştığınız birinin ilk sorusu çoğu zaman: “Kaç yaşındasınız?”

Sizi önceden tanıyanların merakı ise: “Emeklilik geldi mi?”

Oysa insanları tanımaya yaşlarından değil; hayallerinden, hedeflerinden ve ürettiklerinden başlamalıyız.

Haftanın en az üç günü gündemimde teknoloji, üretim, yenilikçi fikirler ve yeni iş birlikleri var. Yurt içinde ve yurt dışında, start-up'lardan büyük sanayi kuruluşlarına kadar farklı ölçeklerde işletmeleri ziyaret ediyorum.

Geçmişte çok spor yaptım. Kötü alışkanlıklarım yok. Hayata, öğrenmeye ve üretmeye olan ilgimi hâlâ ilk günkü heyecanla koruyorum.

Beni yetiştiren hocam 96 yaşında. Bugüne kadar kendisine yaşını hiç sormadım. Çünkü benim için önemli olan kaç yaşında olduğu değil, hâlâ neler öğrettiği.

Geçtiğimiz günlerde gençlerle buluşması için davet ettiğimiz önceki dönem Sağlık Bakanımız 84 yaşında. Hâlâ fikir üretiyor, projeler geliştiriyor.

Demek ki mesele yaş değil.

Mesele; merak etmek, öğrenmek, üretmek ve başkalarının hayatına değer katabilmek.

Öyleyse bana başka sorular sorun!

Neredeyse her iki günde bir birilerinin istihdamına köprü oluyorsunuz. Üstelik bu çalışmaların size doğrudan maddi bir getirisi yok. Bu gönüllü çabanızı sürdürmeye devam edecek misiniz?

Altısı teknik, dördü sosyal içerikli on kitabınız yayımlandı. On birinci kitabınız ve ilk film senaryonuz üzerinde çalışmalarınız devam ediyor. Yeni eserler üretmeye devam edecek misiniz?

Almanya'da da binlerce okuyucuya ulaşan köşe yazılarınızı sürdürecek misiniz?

Bugüne kadar 1.000'in üzerinde endüstriyel tesis, 422 belediye, 72 organize sanayi bölgesi ve 22 ülkede edindiğiniz birikimi yeni projelere dönüştürmeye devam edecek misiniz?

Farklı kesimleri, insanları ve kurumları bir araya getirerek yeni iş birliklerine, istihdam olanaklarına ve başarı hikâyelerine öncülük etmeyi sürdürecek misiniz?

İşte benim gündemim, heyecanım ve enerjimi verdiğim konular bunlar.

Bir de şu var:

Kiminle, nerede, ne zaman ve hangi vesileyle bir araya geleceğime, kiminle fotoğraf vereceğime karar vermek için kimseden izin almam gerekmiyor.

Ziyaretlerim, görüşmelerim ve paylaşımlarım; çalışma anlayışımın, sorumluluk duygumun ve hedeflerimin bir parçası.

Kimsenin üzerinden gündem oluşturmaya, kimsenin başarısına ortak görünmeye ihtiyacım yok. Benim tercihim; insanları, fikirleri ve imkânları buluşturarak yeni değerler üretmek.

Eleştiriye elbette açığım. Ancak merakla müdahaleyi, eleştiriyle önyargıyı birbirine karıştırmamak gerekir.

Herkes kendi işine, kendi üretimine ve kendi sorumluluklarına odaklansa ülke olarak çok daha fazla yol alacağımıza inanıyorum.

Benim yolum belli:

Ülkeme olan manevi borcumu ödemeye, gençlere fırsatlar yaratmaya, istihdama katkı sunmaya, şehirlerimizin gelişimine ve işletmelerimizin büyümesine destek olmaya devam edeceğim.

Bunu izlemeyi sürdürebilirsiniz.

Belki bir gün yalnızca izlemekle kalmaz; siz de bir insanın hayatına dokunmanın, bir gence fırsat yaratmanın, bir işletmeye yeni bir pazar kazandırmanın ve bir şehre değer katmanın mutluluğunu yaşarsınız.

Çünkü mesele kaç yaşında olduğumuz, ne zaman emekli olduğumuz ya da kiminle fotoğraf verdiğimiz değil.

Yaşımızı değil, ürettiklerimizi; fotoğraflarımızı değil, bıraktığımız izleri konuşalım.

Çünkü asıl mesele; kaç insana dokunduğumuz ve geride nasıl bir iz bıraktığımızdır.

Bana yaşımı değil, hedeflerimi sorun.

BANA ÖYLE GELİN…!

DERDİMİZ TÜRKİYE.