Mavi Gözlü Dev'i unutmayacağız!

1937 yılının sonlarına doğru sağlığı bozulmaya başlayan ATATÜRK buna rağmen yoğun bir biçimde bilinmeyen bir heyecanla Hatay’ın ana vatana dahil olması için çalıştı. Kendisinde mevcut karaciğer kifayetsizliği Ocak 1938 de daha sazla belirginleşti. Büyük önder son günlerini İstanbul’da sürekli doktorların gözetiminde geçirdi. 10 Kasım 1938 Perşembe günü saat dokuzu beş geçe Dolmabahçe Sarayında hayata gözlerini kapadı. Ölümü bütün dünyada büyük üzüntü yarattı..

Türkiye Cumhuriyeti’mizin kurucusu Atatürk’ün aramızdan ayrılışının 88' inci yılında onu özlemle anarken, hatırası önünde saygıyla eğiliyoruz. Onun koyduğu ilkeleri benliğimde hissediyorum. Kendisi hayattayken görmemiş olmama rağmen onu bizatihi gören insanlardan hakkında birçok anı dinledim ve okudum. O insanlardan bugünkü gibi, onun aleyhinde konuşanlara da rastlamadım.

Onun hakkında hep sitayişkar olarak bahsettiler. Elbette, bütün bunları hak ediyordu, yapılanları da Türk Halkı olarak herkes görmüştü. Hakkında çıkarılan birçok ölüm fermanına rağmen, ölümü göze alarak bu ülkenin bağımsızlığı için çalışmış, savaşmış, hür müstakil Türkiye Cumhuriyeti’ni kurmuştur. Sadece bu bile onun ölümsüzlüğünü ortaya koymaktadır. Atatürk’e ne kadar minnet duysak azdır. Özellikle, belirli bir tarihten sonra, önce fısıltı halinde daha sonra seslerini yükselterek ve zamanımızda ağız dolusu hakaretlerle ona küfür edenler bulunmaktadır. İşin tuhaf tarafı, tarih bilgisinde mahrum olan birçok kişi, 5816 sayılı 25/7/1951 tarihinde çıkarılan M. Kemal Atatürk’ü koruma kanununun kendisi tarafından çıkarıldığını ifade etmektedir. Bu tarihte demokrat parti iktidardadır ve bu kanun onlar tarafından çıkarılmıştır.