Yazık Etmeme Sanatı: “Mottainai”

Yazar,Fizikçi ve Gazeteci Arkadaşım Beyhan Angay Köseoğlu,çok güzel şeyler anlattı..Anlattıklarını sizlerle paylaşmak istedim...

Bugün şöyle bir şey öğrendim: Japonların kültüründe, yalnızca nesneleri değil; zamanı, mekânı, duyguları ve hatta insanın kendi iç potansiyelini dahi ziyan etmemesini öğütleyen derin bir felsefe varmış: Mottainai.

Yani "israf karşıtı estetik". Tabağımızda son bir lokma yemek bırakmamaktan çok daha öte, var olana hürmet etme sanatı.

Günümüz dünyasında sürekli tüketmeye, tüketip eskitmeye ve yerine hemen yenisini koymaya o kadar alıştık ki... Bir nesnenin, bir anın ya da bir duygunun ruhunu hissetmeye vaktimiz kalmıyor. Dışarıdan bakıldığında Mottainai, aşırı bir tutumluluk veya basit bir cimrilik gibi görünebilir. Oysa işin aslı hiç de öyle değil.

Saygı ve Şükran Felsefesi

Mottainai, sahip olduğumuz her şeye derin bir saygı duymamızı sağlar.

Zamanı yazık etmemek: Boş telaşlar ve anlamsız kaygılar içinde akan giden dakikaların kıymetini bilmektir.

Duyguları yazık etmemek: Sevgiyi, nezaketi ve samimiyeti hoyratça harcamamaktır.

Potansiyeli yazık etmemek: Kendimize, yeteneklerimize ve doğanın bize sunduğu imkânlara haksızlık etmemektir.

Eksildikçe Çoğalmak

Bizler genelde hayatımıza daha fazla şey kattıkça mutlu olacağımızı zannederiz. Oysa bu felsefe bize bambaşka bir hakikati fısıldıyor: Hayatımızdaki gürültüleri ve fazlalıkları eledikçe, elimizde kalanların gerçek değerini anlamaya başlarız. Gerçek huzur, doymak bilmez bir sahip olma arzusunda değil; elindekine hürmet gösterip onunla bütünleşebilmektedir.

Bugün öğrendiğim bu küçücük kavram, bana kendi hayatımdaki israfları düşündürdü. Harcadığım zamanları, tüketip kenara attığım duyguları ve ertelediğim potansiyelimi... Belki de hepimizin biraz yavaşlamaya, elimizdekine bakıp "bunu yazık etmemeliyim" demeye ihtiyacı vardır. ‎