Türkiye'de iki türlü adalet mi var?

Sevgili dostlar,

Türkiye artık bir polis devleti mi? O kritik eşik aşıldı mı? İki türlü yargı mı var?

Bir tarafta sakız çiğneyerek adliyeye girip çıkanlar, diğer tarafta haklarında yalnızca iddia var diye aylarca cezaevinde yatanlar…

Şimdi Milas Belediye Başkanı Fevzi Topuz ve oğlu gözaltına alındı. Kamuoyuna yansıyan iddialar; sahte ihale evrakları, iş deneyim belgeleri ve milyarlarca liralık kamu ihaleleri üzerine. Soruşturmanın gerekçeleri ciddi. Elbette suçluluk ancak yargı kararıyla kesinleşir. Hiç kimse, hakkında kesinleşmiş bir mahkeme kararı bulunmadan suçlu ilan edilmemelidir.

Ancak insan sormadan da edemiyor:

Acaba fonda kaç milyar dolar vurgun yaptılar? (İronidir.)

Ankara’yı parsel parsel kime sattılar? Hangi beşli çeteye ihale peşkeş çektiler de gözaltına alındılar?

Elbette bunlar ironi. Benim asıl sorum başka: Madem hukuk işliyor, neden herkese aynı hızla ve aynı kararlılıkla işlemiyor?

Milyarlarca liralık iddialar karşısında uzun süre sessiz kalınması, başka dosyalarda ise peş peşe operasyonlar yapılması, vatandaşın zihninde ciddi soru işaretleri oluşturuyor. Aynı ülkede yaşayan insanlar, benzer iddialar karşısında neden farklı muamele gördüklerini anlamakta zorlanıyor. Bir dosyada soruşturma yıllarca sürerken, başka bir dosyada çok kısa sürede gözaltı ve tutuklama kararlarının gündeme gelmesi, adalet duygusunu zedeliyor.

Vatandaşın kafasındaki soru işaretlerini kim giderecek? Kamuoyuna açık, şeffaf ve ikna edici açıklamalar yapılmadıkça, toplumdaki kuşku daha da büyüyecek. Hukuk kurumlarına duyulan güven, yalnızca kararlarla değil, bu kararların herkese eşit ve tarafsız biçimde uygulanmasıyla güçlenir.

Kimse suçlu ilan edilmesin ama kimse de makamı, parası veya siyasi bağlantıları sayesinde dokunulmaz olmasın!

Bir ülkede adaletin ölçüsü, kişinin kimliği, makamı, siyasi görüşü veya iktidara yakınlığı olmamalıdır. Aynı fiil, kim tarafından işlenirse işlensin aynı ciddiyetle soruşturulmalı; aynı delil standardı uygulanmalı ve aynı hukuki süreç işletilmelidir. Aksi hâlde hukuk, toplumun gözünde tarafsız bir güvence olmaktan çıkar ve siyasi hesaplaşmaların aracı gibi algılanmaya başlar.

Adalet, iktidara yakın olana başka, muhalife başka uygulanıyorsa orada hukuk devletine güven nasıl ayakta kalacak?

Benim derdim Fevzi Topuz’u savunmak değil. Benim derdim, hukukun herkese eşit uygulanıp uygulanmadığını sorgulamak. Soruşturmanın sonucunu elbette yargı belirleyecek. Fakat yargı sürecinin adil, şeffaf ve hukuka uygun yürütülmesi de en az sonuç kadar önemlidir.

Çünkü mesele yalnızca bir belediye başkanının ya da bir ailenin yaşadığı hukuki süreç değildir. Mesele, bu ülkede sıradan vatandaşın da güçlü ve nüfuzlu kişiler karşısında aynı hukuki korumaya sahip olup olmadığıdır. Mesele, adaletin kişilere göre değişip değişmediğidir.

Çünkü mesele sakız değil, mesele adalet!

Yazar Kadir Uğur Yılmaz

"Doğrusunu Allah bilir"