Hava Durumu

Motosiklete atılan tekme, adaletin duvarına çarptı!

Yazının Giriş Tarihi: 16.11.2026 11:19
Yazının Güncellenme Tarihi: 16.11.2026 11:19

İstanbul'un yollarında her geçen gün daha fazla motosiklet görüyoruz. Kimi işe yetişmeye çalışıyor, kimi günlük hayatın yoğunluğundan kurtulmak istiyor, kimi de iki teker üzerinde ekmeğinin peşinden koşuyor.

Bir yanda trafik kurallarına saygı gösteren, diğer sürücülerin haklarını gözeten insanlar; diğer yanda kuralları hiçe sayan, sabırsızlığı ve öfkeyi sürüş alışkanlığı haline getirenler hafızalarımıza kazınıyor.

Üstelik bu durum yalnızca motosiklet kullanıcıları için geçerli değil, otomobil sürücüleri arasında da aynı davranışlarla karşılaşıyoruz.

Ben hem motosiklet hem de otomobil kullanan bir gazeteciyim. Bu nedenle yollarımızdaki sorunlara tek taraflı bakmanın doğru olmadığını düşünüyorum. Direksiyon başında da gidon üzerinde de insanın önce kendi sorumluluğunu bilmesi gerektiğine gönülden inanıyorum.

Çünkü trafikte mesele kaç teker üzerinde olduğumuz değil, birbirimize ne kadar saygı gösterdiğimizdir.

Son yıllarda motosiklet kullanımındaki artış da bu konuyu daha önemli hale getirdi. TÜİK verilerine göre İstanbul’da 2021 yılında yaklaşık 431 bin olan motosiklet sayısı, 2026 yılının EKİM ayı itibarıyla 983 bine ulaştı. Beş yıldan kısa sürede iki katını aşan bu artış, artık görmezden gelemeyeceğimiz bir gerçeği ortaya koyuyor.

Motosikletlerin hayatımızın her alanında yer aldığını hepimiz artık görmekteyiz. Ancak motosiklet sayısının artması kadar önemli bir başka konu var ki! Motosiklet kültürümüz, toplumsal saygımız ve birlikte yaşama bilincimiz aynı hızla gelişiyor mu?

İşte bugün sizlerle paylaşmak istediğim olay, tam da bu sorunun üzerinde düşünmemize neden oluyor.

BİR TESLİMAT, BİR TARTIŞMA VE HUKUKA UZANAN YOL

İstanbul Ataşehir'deki Yakut Sitesi'nde yaşanan olay, aslında sıradan bir paket teslimatıyla başladı.

Motosikletli kurye Özgür Toprak, ekmeğini kazanmak için görevini yerine getirmeye çalışıyordu. Ancak siteye giriş sırasında yaşanan anlaşmazlık, motosikletine tekme atılarak zarar verilmesine kadar uzandı.

Motosikletli kuryeler tepki göstererek olayı kısa sürede kamuoyuna yansıttı, görüntüler paylaşıldı, sosyal medyada tartışmalar yaşandı.

Fakat benim üzerinde durmak istediğim asıl konu, yaşanan tartışmadan sonra ortaya çıkan hukuk mücadelesidir.

Çünkü toplum olarak zaman zaman bir yanlış karşısında başka bir yanlışla cevap vermeye eğilim gösteriyoruz.

Oysa öfkenin karşısına öfkeyle çıkmak, çoğu zaman sorunları çözmek yerine büyütüyor.

Özgür Toprak ise hakkını hukuk yoluyla aradı. Ve sonunda mahkeme, motosikletine zarar verilmesine ilişkin eylemi sabit görerek sanık hakkında adli para cezasına hükmetti.

Bu kararın, şiddete ve başkasının malına zarar vermeye eğilimli olanlara önemli bir hukuki uyarı niteliği taşıdığı kanaatindeyim.

Özgür Toprak'ı Dinlerken...

Özgür Toprak'la tanışmam, değerli dostum Avukat Sibel Sapan sayesinde oldu.

Sibel Hanım, kendisini benimle tanıştırdığında karşımda yalnızca motosikletine zarar verilmiş bir kurye görmedim.

Karşımda, emeğinin karşılığını almaya çalışan, yaşadığı haksızlığın peşini bırakmayan ve hukuk yoluyla hakkını arayan bir insan vardı.

Özgür'ü dinledim.

Yaşadıklarını, o gün karşılaştığı davranışları ve sonrasında verdiği mücadeleyi anlattı.

Bir motosiklet kullanıcısı olarak onu anlamakta zorlanmadım.

Çünkü motosikletin, onu kullanan insan için ne ifade ettiğini biliyorum.

Kimi için özgürlüktür motosiklet.

Kimi için tutkudur.

Ama bir kurye için bütün bunların ötesinde, doğrudan ekmek teknesidir.

O motosiklet çalışmazsa belki o gün evine götüreceği kazanç da azalacaktır.

Bu nedenle bir kuryenin motosikletine zarar vermek, yalnızca metalden ve plastikten oluşan bir araca zarar vermek olarak değerlendirilemez. Aynı zamanda o insanın çalışma hayatına, emeğine ve geçim mücadelesine dokunan bir davranıştır.

Özgür, görüşmemiz sırasında motosiklet ve otomobil kullanan bir gazeteci olarak motorcuların sorunlarına duyarlılık gösterdiğimi bildiğini söyledi.

Bu sözleri benim için ayrıca anlamlıydı.

Çünkü gazeteciliğin yalnızca olayları aktarmaktan ibaret olmadığını düşünüyorum.

Gazeteci dinlemeli, anlamalı, sorgulamalı ve kamuoyunun doğru bilgiye ulaşmasına katkı sağlamalıdır.

Özgür'ün derdiyle dertlendim.

Onu çok iyi anladım.

Ancak bir gazeteci olarak duygularımla hukuki gerçekleri birbirinden ayırmanın da sorumluluğunu taşıyorum.

Bu olayda belirleyici olan, mahkemenin delilleri değerlendirerek verdiği karardır.

AVUKAT SİBEL SAPAN'IN HUKUK MÜCADELESİ

Bu sürecin önemli isimlerinden biri de Avukat Sibel Sapan.

Kendisini tanıyan biri olarak hukuki sürece ilişkin açıklamalarını dikkatle dinledim.

Sibel Hanım, müvekkili Özgür Toprak'ın yaşadığı mağduriyetin giderilmesi amacıyla yürüttüğü hukuki mücadelenin sonucunda mahkemenin sanığı cezalandırdığını anlattı.

Kararın ardından yaptığı açıklamada, emeğin ve alın terinin yanında olmaya devam edeceklerini vurguladı.

Bence burada üzerinde durulması gereken önemli bir husus var.

Hukuk, yalnızca büyük davalarda, milyonlarca liralık uyuşmazlıklarda veya toplumun yakından tanıdığı kişilerin meselelerinde önem taşımaz.

Bazen bir motosikletin zarar görmesiyle başlayan bir dava da hukuk devleti ilkesinin günlük hayattaki karşılığını gösterir.

Özgür Toprak'ın davasında kamuoyuna açıklanan bilgilere göre sanık hakkında adli para cezasına, ayrıca vekalet ücretinin ve yargılama giderlerinin sanıktan tahsiline karar verildi.

Bu rakamları yalnızca parasal büyüklükleriyle değerlendirmiyorum.

Benim için asıl önemli olan, bir çalışanın yaşadığı haksızlık karşısında yargıya başvurması ve mahkemenin eylemi hukuki açıdan değerlendirmesidir.

Çünkü adaletin büyüğü küçüğü olmaz.

Bir insanın hakkı, mesleğine veya ekonomik durumuna göre daha az değerli hale gelmez.

Site Güvenliği mi, İnsan Onuru mu? İkisi de Korunmalı!

Olayın bir başka boyutuna da değinmek istiyorum.

Meslek hayatım boyunca farklı kurumların, işletmelerin ve yaşam alanlarının işleyişini gözlemleme fırsatım oldu.

Toplu yaşam alanlarında güvenliğin ne kadar önemli olduğunu biliyorum.

Site yönetimlerinin kuralları olabilir.

Güvenlik görevlilerinin yerine getirmek zorunda oldukları sorumlulukları bulunabilir.

Motosikletli kuryelerin de bu kurallara ve hukuka uygun yönlendirmelere saygı göstermesi gerekir.

Ancak burada ince bir çizgi var.

Hiçbir güvenlik prosedürü, bir insana hakaret etme, onu küçük düşürme veya malına zarar verme hakkı vermez.

Aynı şekilde hiçbir kurye de görevini yerine getiriyor olmasını gerekçe göstererek hukuka uygun güvenlik kurallarını yok sayamaz.

Karşılıklı saygı, yalnızca bir tarafın göstermesi gereken bir erdem değildir.

Bence site yönetimlerinin, güvenlik şirketlerinin ve teslimat hizmeti sunan işletmelerin bu tür olaylardan çıkaracağı önemli dersler bulunuyor.

Çalışanların görev tanımları açık olmalı.

İletişim eğitimleri önemsenmeli.

Olası anlaşmazlıklarda nasıl hareket edileceği önceden belirlenmeli ve özellikle öfke kontrolleri ile eğitimlerine tabi tutulmalıdırlar.

Çünkü iyi yönetim, yalnızca güvenliği sağlamak değil, sorunların şiddete dönüşmesini de önleyebilmektir.

ŞİDDETİN NORMALLEŞMESİNE İZİN VERMEMELİYİZ

Günlük hayatımızda öfkenin ne kadar kolay ortaya çıkabildiğine hepimiz şahit oluyoruz.

Trafikte bir korna sesi...

Bir aracın yol vermemesi...

Bir motosikletin yanlış park edilmesi...

Bir güvenlik görevlisiyle yaşanan anlaşmazlık...

Bazen birkaç saniyelik bir tartışma, insanların yıllarca unutamayacağı olaylara dönüşebiliyor.

Peki neden?

Neden konuşarak çözebileceğimiz meselelerde öfkemize yeniliyoruz?

Neden karşımızdaki insanın da bir ailesi, bir işi, bir hayatı olduğunu unutuyoruz?

Bu soruların cevabını yalnızca mahkeme salonlarında arayamayız.

Ailede, okulda, trafikte ve çalışma hayatında da aramalıyız.

Şiddetin normalleşmesine izin vermemeliyiz.

Başkasının malına zarar vermeyi basit bir öfke gösterisi olarak görmemeliyiz.

Özellikle geçimini çalışarak sağlayan insanların emek araçlarına yönelik hukuka aykırı davranışların sonuçları olduğunu unutmamalıyız.

Özgür Toprak'ın davasında verilen kararın bu açıdan önemli bir mesaj taşıdığını düşünüyorum.

Elbette tek bir mahkeme kararının bütün toplumsal sorunları çözeceğini söyleyemeyiz.

Ancak her hukuki karar, toplumda hangi davranışların kabul edilemez olduğunu hatırlatması bakımından önemlidir.

MOTORCU OLMAK YALNIZCA MOTOSİKLET KULLANMAK DEĞİLDİR

Motosiklet kullanmaya başladığımdan bu yana üzerinde özellikle durduğum bir düşünce var.

Motosiklet yalnızca özgürlük değildir.

Aynı zamanda sorumluluktur.

İyi bir motosiklet kullanıcısı, trafikte başkalarının haklarına saygı göstermeli, kurallara uymalı ve davranışlarıyla örnek olmalıdır.

Fakat aynı sorumluluğu otomobil sürücülerinden, yayalardan ve trafikteki bütün insanlardan da beklemeliyiz.

Bir motosiklet sürücüsünün yaptığı yanlış, bütün motorculara mal edilemez.

Bir güvenlik görevlisinin hukuka aykırı davranışı da bütün güvenlik çalışanlarını temsil etmez.

İnsanları meslekleriyle veya kullandıkları araçlarla değil, davranışlarıyla değerlendirmeliyiz.

İşte benim savunduğum motorcu kültürü de budur.

Saygı, disiplin, kardeşlik ve sorumluluk.

Yolda birbirimize rakip değiliz.

Aynı hayatın yolcularıyız.

SON SÖZ: ADALETİN YOLU ŞİDDETTEN DEĞİL, HUKUKTAN GEÇER

Özgür Toprak'la yaptığım görüşmeden geriye yalnızca bir dava hikayesi kalmadı.

Bir insanın emeğine sahip çıkma kararlılığını gördüm.

Avukat Sibel Sapan'ın açıklamalarında ise hukuk yoluyla hak aramanın önemini bir kez daha hatırladım.

Bu olay bana, bazen toplumda önemli bir mesajın çok sıradan görünen bir olaydan doğabileceğini düşündürdü.

Bir motosiklete atılan tekme...

Ardından başlayan bir hukuk mücadelesi...

Ve sonunda verilen bir mahkeme kararı...

Dileğim, bu kararın benzer davranışlara yönelmeyi düşünenler için caydırıcı bir uyarı olmasıdır.

Ancak daha büyük dileğim, insanların birbirine zarar vermeden anlaşabildiği, emeğe saygının gösterildiği, trafikte ve günlük yaşamda hoşgörünün hâkim olduğu bir toplumda yaşamamızdır.

Çünkü adalet yalnızca mahkeme salonlarında aradığımız bir kavram olamaz.

Adalet, trafikte yol verdiğimiz insana gösterdiğimiz saygıda da bulunmak zorundadır.

Bir kuryenin ekmek teknesine yaklaşımımızda da...

Bir güvenlik görevlisinin görevini yerine getirirken kullandığı üslupta da...

Ve hepimizin günlük hayatta verdiği küçük kararlarda da...

Unutmamamız gereken, Bir insanın emeğine saygı göstermek için mahkeme kararına ihtiyaç duymamak olmalıdır.

“Yollar hepimizin, hayat hepimizin, hukuk hepimizin.”

Ferhat YILDIRIM

Yorum Ekle
Gönderilen yorumların küfür, hakaret ve suç unsuru içermemesi gerektiğini okurlarımıza önemle hatırlatırız!
Yorumlar (0)
Yükleniyor..
logo
En son gelişmelerden anında haberdar olmak için 'İZİN VER' butonuna tıklayınız.