Ümit Uysal’ın 'şikayetçi değilim' sözü davada yeni tartışma başlattı

Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesi’nde görülen Muhittin Böcek davasında Muratpaşa Belediye Başkanı Ümit Uysal’ın kısa ifadesi, hem hukuki süreci hem de siyasi yorumları yeniden hareketlendirdi.

Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesi’nde görülen ve Antalya Büyükşehir Belediye Başkanı Muhittin Böcek’in tutuklu yargılandığı dava, bu kez siyasi bir ismin ifadesi ile yeniden gündeme geldi.

Duruşmada “mağdur” sıfatıyla dinlenen isimlerden biri AntalyaMuratpaşa Belediye Başkanı Ümit Uysal oldu. Hukukçu kimliğiyle de bilinen Uysal’ın ifadesi, sadece hukuki bir beyan olmanın ötesinde, siyasi ve kurumsal bir mesaj olarak da değerlendirildi.

Uysal mahkemede, kısa ve net bir cümleyle pozisyonunu ortaya koydu: "Ben kimseden şikayetçi değilim. Eski ifadelerimi tekrarlıyorum. Davaya katılmak istemiyorum" diyerek, hukuki, siyasi olduğu kadar bu duruşu ile bulunduğu yerden daha çok fazlasını hak ettiğini, göstermiş oldu. Bu ifade üzerine mahkeme heyeti, Uysal’ın bundan sonraki süreçte taraf olarak çağrılmayacağını belirterek beyanı sonlandırdı.

Kağıt üzerinde basit görünen bu tablo, aslında Antalya siyasetinde dikkatle okunan bir satır arası içeriyor. Çünkü “mağdur” sıfatıyla davada yer alan bir belediye başkanının aktif şekilde şikayetçi olmaması, hukuki olduğu kadar siyasi yorumlara da açık bir alan yaratmış oldu.

Gelelim konumuza.

Halk arasında sıkça kullanılan bir söz yeniden akla geliyor: “Bal tutan parmağını yalar.” Bu söz, çoğu zaman gücün ve erişimin olduğu yerde çıkar ilişkilerinin de konuşulduğu durumları tarif eder.

Antalya’daki dava ise bu tartışmayı yeniden gündemin merkezine taşımış durumda. Ancak bu kez mesele yalnızca iddialar değil; aynı zamanda siyasi aktörlerin pozisyon alış biçimleri.

Muhittin Böcek hakkında yürütülen ve çok sayıda sanığın yer aldığı dosyada “rüşvet”, “irtikap” ve “mal varlığı aklama” gibi ağır suçlamalar bulunurken, bana göre bu süreç yalnızca adli bir yargılamanın ötesinde, yerel yönetimlerin işleyişine, siyasi dayanışma sınırlarına ve kurumsal reflekslere dair bir sınav niteliği taşıyor.

Ümit Uysal’ın “şikayetçi değilim” vurgusu ise bu büyük tablonun içinde farklı bir yere oturuyor.

Zira mahkeme salonunda verilen her ifade, sadece hukuki bir kayıt değil; aynı zamanda siyasi bir hafızaya da işleniyor.

Ancak tüm bu tartışmaların merkezinde değişmeyen bir ilke var: Henüz hiçbir iddia kesinleşmiş bir yargı kararıyla sonuçlanmış değil.

İlerleyen zaman ne gösterecek bilmiyoruz.

“Mevlâ Görelim Neyler, Neylerse Güzel Eyler”