Aynı aday, aynı koltuk: ETÜ'de değişecek olan ne?

Dört yıl önce kapısından döndüğü rektörlük koltuğuna bugün yeniden talip olmak…

Peki, aradan geçen dört yılda değişen ne?

Erzurum Teknik Üniversitesi’nde (ETÜ) rektörlük yarışı yeniden başlarken, 2022 yılında aynı makam için aday olan Prof. Dr. Ahmet Gökhan Yazıcı bir kez daha sahneye çıktı.

Aynı aday, aynı üniversite, aynı hedef…

Ancak aradan geçen dört yılın ardından kamuoyunun haklı olarak sorduğu bir soru var:

Bu kez ortaya gerçekten yeni bir vizyon mu konuluyor, yoksa dört yıl önce yarım kalan bir rektörlük hikayesinin bu kez mutlaka gerçekleşmesi yönünde bir temenni mi söz konusu?

Çünkü bir makamı yeniden istemek başka, o makama neden bu kez daha güçlü bir iddiayla talip olunduğunu göstermek bambaşka.

Türkiye’de rektörlük dönemleri yaklaştığında üniversitelerin çevresinde alışıldık bir hareketlilik başlar. Akademik unvanlar hatırlanır, özgeçmişler dolaşıma girer, kulisler hareketlenir. Kimin aday olduğu, kimin Ankara’da karşılık bulduğu, kimin rektörlük koltuğuna daha yakın olduğu konuşulur.

Memlekette ise çoğu zaman aynı senaryo yaşanır.

Birkaç akademik çevrede isimler tartışılır, sosyal medyada temenniler paylaşılır ve sonunda herkes gözünü Ankara’dan gelecek karara çevirir.

Atama açıklanır, tebrik mesajları yayımlanır, ziyaretler başlar.

Ve yeni bir dönemin başladığı ilan edilir.

Ancak çoğu zaman cevaplanmayan asıl soru şudur: Gerçekten yeni bir dönem mi başlar, yoksa eski düzen yalnızca yeni bir isimle mi devam eder?

ETÜ’de bugün yaşanan rektörlük süreci de tam olarak bu sorgulamayı gerektiriyor.

İki dönemdir rektörlük görevini yürüten Prof. Dr. Bülent Çakmak’ın görev süresinin tamamlanmasıyla üniversitede yeni bir atama süreci başladı. Atatürk Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesi Dekanı Prof. Dr. Ahmet Gökhan Yazıcı da rektörlük için yeniden adaylığını açıkladı.

Ancak Yazıcı’nın adaylığını diğer başvurulardan ayıran önemli bir ayrıntı var: Bu, onun aynı makam için ilk girişimi değil.

Yazıcı, 2022 yılında da ETÜ rektörlüğüne aday olmuştu.

O dönemde Prof. Dr. Bülent Çakmak yeniden atanmış, Yazıcı ise akademik çalışmalarına kaldığı yerden devam etmişti.

Şimdi aradan dört yıl geçti. Aynı isim, aynı üniversite ve aynı makam için yeniden yola çıktı.

Peki, bu dört yıl ne getirdi?

Yazıcı’nın akademik çalışmalarında, yöneticilik tecrübesinde ve üniversiteye ilişkin hedeflerinde nasıl bir değişim yaşandı? 2022'de ortaya koyduğu yaklaşımdan farklı olarak bugün ETÜ için hangi yeni projeleri, hangi somut hedefleri ve hangi yönetim modelini öneriyor?

Elbette bir akademisyenin yeniden aday olmasında başlı başına bir sorun yok.

Rektörlük adaylığı, bir kez başvurmakla sınırlı bir hak değil. Ancak ikinci kez aday olmanın da kamuoyuna anlatılması gereken bir tarafı var.

Dört yıl önceki adaylığı yeniden hatırlatmak, dört yılda ortaya konulan yeni bir vizyonu anlatmanın yerini tutmaz.

Üstelik burada tartışılması gereken yalnızca Yazıcı’nın adaylığı da değil.

ETÜ’nün yeni dönemde nasıl bir üniversite olacağı, hangi akademik hedeflere yöneleceği ve Erzurum’a ne kazandıracağı çok daha önemli.

Çünkü rektörlük, bir akademisyenin kariyer basamaklarında ulaşmak istediği bir makamdan ibaret değil. Kamu kaynaklarının, bilimsel kapasitenin ve binlerce öğrencinin geleceğinin yönetildiği stratejik bir sorumluluk.

Gözden kaçan şey tam olarak şu: Üniversiteler rektörlerin unvanlarıyla değil, ortaya koydukları bilimsel ve kurumsal sonuçlarla büyür.

Kaç yeni araştırma projesi geliştirilecek?

Akademik yayın ve atıf performansı nasıl artırılacak?

Üniversite-sanayi iş birliği hangi somut sonuçları üretecek?

Nitelikli akademisyenlerin üniversiteye kazandırılması için nasıl bir politika izlenecek?

Mezunların Erzurum’da istihdam edilmesine yönelik hangi adımlar atılacak? Bunlar, bir adayın özgeçmişinden çok daha fazlasını anlatabilecek sorular.

Ahmet Gökhan Yazıcı’nın akademik geçmişi ve Atatürk Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesi Dekanlığı görevi elbette değerlendirilmesi gereken unsurlar. Ancak rektörlük, tek bir fakültenin yönetiminden çok daha kapsamlı bir sorumluluk gerektiriyor.

Farklı disiplinleri, akademik beklentileri ve geniş bir idari yapıyı ortak hedeflerde buluşturmak, yalnızca akademik başarıyla değil, güçlü bir yönetim anlayışıyla mümkün.

Akademik kariyer, rektörlük için önemli bir temel olabilir; ancak tek başına yönetim vizyonunun yerine geçmez.

Aynı sorgulama, görev süresi tamamlanan Bülent Çakmak dönemi için de yapılmalı.

İki dönemlik yönetimin ardından ETÜ hangi alanlarda ilerleme kaydetti?

Hangi projeler kalıcı sonuçlar üretti?

Üniversitenin akademik kapasitesi ne ölçüde gelişti?

Erzurum’un beklentileri ne kadar karşılandı?

Yeni bir rektörlük sürecini yalnızca adayların isimleri üzerinden tartışmak, geçmiş dönemin bilançosunu ve geleceğin ihtiyaçlarını gözden kaçırmak olur.

Erzurum, bir rektörün görev süresinin bitmesini ve diğerinin atanmasını izleyen seyirci konumunda kalmamalı. Üniversitenin nasıl yönetileceği, hangi alanlarda gelişeceği ve şehre ne kazandıracağı konusunda söz sahibi bir kamuoyu oluşturmalı.

Çünkü ETÜ’nün başarısı kampüs sınırları içerisinde kalmaz. Bilimsel üretimden istihdama, teknolojiden şehir ekonomisine kadar geniş bir alanı etkiler.

Dolayısıyla mesele, Ahmet Gökhan Yazıcı’nın yeniden aday olması değil; bu kez kamuoyunun karşısına nasıl bir iddiayla çıktığıdır.

Dört yıl önceki adaylığın tekrarı mı, yoksa geçen sürede olgunlaşmış yeni bir yönetim iddiası mı?

Bu sorunun cevabını temenniler, kulisler veya akademik unvanlar değil, ortaya konulacak projeler ve somut hedefler verecek.

Erzurum şimdi yeni rektörün kim olacağını bekliyor. Ancak üniversitenin ihtiyacı yalnızca yeni bir rektör değil, yeni bir yönetim anlayışı.

Çünkü bir koltuğa ikinci kez talip olmak geçmişte yarım kalan bir hikâyeyi yeniden yazma fırsatı olabilir. Fakat üniversiteler, kişisel hedeflerin gerçekleşmesi için değil, bilimsel geleceğin inşa edilmesi için vardır.

Ve asıl mesele, dört yıl önce kimin o koltuğa oturamadığı değil; dört yıl sonra o koltuğa oturacak kişinin üniversiteye ne kazandıracağıdır.