Bazı zaferler vardır; yalnızca bir savaşın sonucunu değiştirmez. Bir milletin kaderini değiştirir, geleceğine yön verir ve üzerinden yıllar geçse dahi anlamını kaybetmez.
30 Ağustos 1922, Türk milletinin tarihindeki böyle büyük bir dönüm noktasıdır.
30 Ağustos Zaferi’nin üzerinden 104 yıl geçti. Fakat 104 yıl önce yakılan bağımsızlık meşalesi hâlâ yanıyor. Çünkü o meşale yalnızca bir savaş meydanında yakılmadı; milletimizin yüreğinde, vatan sevgisinde ve bağımsızlık iradesinde yakıldı.
O meşale, yokluklar içerisinde umudunu kaybetmeyen bir milletin inancından doğdu.
Anadolu işgal altındaydı. Milletimiz yıllarca süren savaşlardan yorgun düşmüş, imkânlar son derece kısıtlı hâle gelmişti. Ancak bütün bu zorluklara rağmen Türk milletinin içinde sönmeyen bir inanç vardı:
Bu vatan bizimdir ve bu vatan sonsuza kadar bizim kalacaktır.
İşte Millî Mücadele, bu inançla büyüdü.
Gazi Mustafa Kemal Atatürk ve silah arkadaşlarının öncülüğünde başlayan bağımsızlık mücadelesi, milletimizin kendi kaderine sahip çıkmasının en büyük örneklerinden biri oldu. Samsun’dan başlayan yürüyüş; Amasya’da, Erzurum’da ve Sivas’ta güç kazandı. Türkiye Büyük Millet Meclisi’nin açılmasıyla birlikte millet iradesi, Millî Mücadele’nin en büyük dayanağı hâline geldi.
Sonrasında cephelerde büyük mücadeleler verildi.
Çünkü bağımsızlığın bedeli vardı.
Mehmetçik, vatanın her karış toprağını savunmak için canını ortaya koydu. Kimi cepheye giderken ailesine son kez sarıldı. Kimi ardında annesini, babasını, eşini ve çocuklarını bıraktı. Kimi daha hayatının baharındaydı. Kimi ise yıllardır savaş meydanlarında mücadele ediyordu.
Ama hepsinin yüreğinde aynı vatan sevgisi vardı.
Onlar, kendi hayatlarından vazgeçerek bizlerin geleceğini savundular.
26 Ağustos 1922’de başlayan Büyük Taarruz, 30 Ağustos’ta Başkomutanlık Meydan Muharebesi ile büyük bir zaferle sonuçlandı. Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ün Başkomutanlığında kazanılan bu zafer, Millî Mücadele’nin en önemli dönüm noktalarından biri oldu.
30 Ağustos, bu nedenle yalnızca bir tarih değildir.
30 Ağustos; bağımsızlığın esarete, vatan sevgisinin işgale, millet iradesinin dayatmaya ve inancın umutsuzluğa karşı kazandığı büyük zaferdir.
Aradan tam 104 yıl geçti.
Fakat o gün yakılan meşale sönmedi.
Çünkü o meşale, milletimizin yüreğinde yanmaya devam ediyor.
Bugün özgürce dalgalanan Türk bayrağına baktığımızda yalnızca bir bayrak görmüyoruz. O bayrağın altında verilen mücadeleyi, cephelerde toprağa düşen kahramanlarımızı ve vatan uğruna hayatını feda eden şehitlerimizi hatırlıyoruz.
Bir annenin oğlunu cepheye gönderirken gözyaşlarını içine akıtmasını…
Bir Mehmetçiğin ailesinden ayrılırken taşıdığı sorumluluğu…
Cephede günlerce, haftalarca mücadele eden askerlerimizin fedakârlığını…
İsmi tarihin sayfalarına yazılmamış binlerce kahramanın sessiz mücadelesini…
Hatırlıyoruz.
Onlar bizlere yalnızca bir zafer bırakmadılar.
Onlar bize bir vatan bıraktılar.
Onlar bize bağımsızlığımızı bıraktılar.
Onlar bize geleceğimizi bıraktılar.
Ve en önemlisi, “Vatan söz konusu olduğunda hiçbir fedakârlıktan kaçınılmaz” diyen büyük bir millet iradesi bıraktılar.
Şimdi sıra bizde.
104 yıl önce yakılan bu meşaleyi gelecek nesillere taşımak bizim görevimizdir.
Bizim sorumluluğumuz; sadece 30 Ağustos’u hatırlamak değil, onun taşıdığı anlamı hayatımızın her alanında yaşatmaktır.
Türkiye Cumhuriyeti’ni daha güçlü, daha huzurlu, daha müreffeh ve daha aydınlık yarınlara taşımak hepimizin ortak sorumluluğudur.
Çünkü zaferleri anmak kadar, o zaferlerin bize yüklediği sorumlulukları yerine getirmek de önemlidir.
Bugünün gençleri yarının Türkiye’sini inşa edecektir.
Onlara bırakacağımız en değerli miras yalnızca toprak değildir. Onlara; bağımsızlığını koruyan, tarihini bilen, milli ve manevi değerlerine sahip çıkan, bilimde ve teknolojide ilerleyen, üreten ve geleceğe güvenle bakan güçlü bir Türkiye bırakmak zorundayız.
Çünkü 30 Ağustos’un ruhu sadece geçmişte değildir.
O ruh bugün de vardır.
Bir çocuğun elindeki Türk bayrağında vardır.
İstiklal Marşı okunurken göğsünü kabartan gençte vardır.
Vatan için görev yapan Mehmetçikte vardır.
Şehitlerimizin emanetine sahip çıkan her vatandaşımızda vardır.
Ve Türkiye Cumhuriyeti’nin geleceği için çalışan herkesin yüreğinde vardır.
Bugün farklı düşüncelere sahip olabiliriz. Farklı şehirlerde doğmuş, farklı hayatlar yaşamış olabiliriz. Ancak ortak bir değerimiz vardır:
Bu vatan.
Ortak bir bayrağımız vardır.
Ortak bir Cumhuriyetimiz vardır.
Ortak bir geleceğimiz vardır.
İşte 30 Ağustos’un bize öğrettiği en önemli derslerden biri de budur:
Zor zamanlarda birbirimize daha sıkı sarılmak, ayrışmak yerine kenetlenmek ve ortak değerlerimiz etrafında birleşmek.
Çünkü bu ülke, birlik ve beraberlik içerisinde mücadele eden insanların fedakârlıklarıyla kuruldu.
Bugün bize düşen görev de bu birlik ve beraberliği gelecek nesillere aktarmaktır.
104 yıl önce yakılan bağımsızlık meşalesini söndürmemek, onu daha da büyütmek zorundayız.
Bu meşale; eğitimle büyüyecek.
Bilimle güçlenecek.
Üretimle yükselecek.
Gençlerin hayalleriyle geleceğe taşınacak.
Ve milletimizin birlik ve beraberliğiyle sonsuza kadar yanmaya devam edecek.
Aradan 104 yıl geçti.
Nice nesiller geldi, nice nesiller geçti.
Dünya değişti.
Şehirler değişti.
Teknoloji değişti.
Hayatlarımız değişti.
Fakat 30 Ağustos’un anlamı değişmedi.
Çünkü bağımsızlık, her dönemde aynı değerdedir.
Vatan sevgisi, her nesil için aynı kutsallıktadır.
Bayrak, her Türk evladı için aynı gururun sembolüdür.
Ve 30 Ağustos, milletimizin bağımsızlık iradesinin unutulmaz bir simgesidir.
Bugün gökyüzünde dalgalanan bayrağımıza baktığımızda, 104 yıl önceki mücadeleyi hatırlamalıyız.
Çünkü o bayrak kolay kazanılmadı.
Bu topraklar kolay vatan olmadı.
Bu Cumhuriyet kolay kurulmadı.
Bunun arkasında büyük bir mücadele, büyük bir fedakârlık ve büyük bir millet iradesi vardır.
Bu nedenle 30 Ağustos’u kutlamak; aynı zamanda şehitlerimize ve gazilerimize karşı taşıdığımız vefanın bir göstergesidir.
Başta Gazi Mustafa Kemal Atatürk olmak üzere, Millî Mücadele’nin tüm kahramanlarını, silah arkadaşlarını, vatan uğruna canlarını feda eden aziz şehitlerimizi ve ebediyete intikal eden kahraman gazilerimizi rahmet, minnet ve saygıyla anıyorum.
Onların ruhları şad olsun.
Bıraktıkları emanet sonsuza kadar yaşasın.
30 Ağustos Zafer Bayramımızın 104. yıl dönümü kutlu olsun.
104 yıl önce yakılan bağımsızlık meşalesi bugün de yanıyor.
Ve bizler, bu meşaleyi yarınlara taşıyacağız.
Çocuklarımız görecek.
Gençlerimiz taşıyacak.
Gelecek nesiller yaşatacak.
Çünkü bu meşale yalnızca geçmişin değil, geleceğin de ışığıdır.
104 yıldır yanan bu meşale, Türk milletinin bağımsızlık iradesidir.
104 yıldır yanan bu meşale, vatan sevgisidir.
104 yıldır yanan bu meşale, Cumhuriyetimizin ışığıdır.
Ve bu meşale, milletimizin yüreğinde sonsuza kadar yanmaya devam edecektir.
Sizlere daha iyi hizmet sunabilmek adına sitemizde çerez konumlandırmaktayız. Kişisel verileriniz, KVKK ve GDPR
kapsamında toplanıp işlenir. Sitemizi kullanarak, çerezleri kullanmamızı kabul etmiş olacaksınız.
En son gelişmelerden anında haberdar olmak için 'İZİN VER' butonuna tıklayınız.
Web.tv
Abdülkadir DURGUT
104 yıldır yanan meşale
Bazı zaferler vardır; yalnızca bir savaşın sonucunu değiştirmez. Bir milletin kaderini değiştirir, geleceğine yön verir ve üzerinden yıllar geçse dahi anlamını kaybetmez.
30 Ağustos 1922, Türk milletinin tarihindeki böyle büyük bir dönüm noktasıdır.
30 Ağustos Zaferi’nin üzerinden 104 yıl geçti. Fakat 104 yıl önce yakılan bağımsızlık meşalesi hâlâ yanıyor. Çünkü o meşale yalnızca bir savaş meydanında yakılmadı; milletimizin yüreğinde, vatan sevgisinde ve bağımsızlık iradesinde yakıldı.
O meşale, yokluklar içerisinde umudunu kaybetmeyen bir milletin inancından doğdu.
Anadolu işgal altındaydı. Milletimiz yıllarca süren savaşlardan yorgun düşmüş, imkânlar son derece kısıtlı hâle gelmişti. Ancak bütün bu zorluklara rağmen Türk milletinin içinde sönmeyen bir inanç vardı:
Bu vatan bizimdir ve bu vatan sonsuza kadar bizim kalacaktır.
İşte Millî Mücadele, bu inançla büyüdü.
Gazi Mustafa Kemal Atatürk ve silah arkadaşlarının öncülüğünde başlayan bağımsızlık mücadelesi, milletimizin kendi kaderine sahip çıkmasının en büyük örneklerinden biri oldu. Samsun’dan başlayan yürüyüş; Amasya’da, Erzurum’da ve Sivas’ta güç kazandı. Türkiye Büyük Millet Meclisi’nin açılmasıyla birlikte millet iradesi, Millî Mücadele’nin en büyük dayanağı hâline geldi.
Sonrasında cephelerde büyük mücadeleler verildi.
Çünkü bağımsızlığın bedeli vardı.
Mehmetçik, vatanın her karış toprağını savunmak için canını ortaya koydu. Kimi cepheye giderken ailesine son kez sarıldı. Kimi ardında annesini, babasını, eşini ve çocuklarını bıraktı. Kimi daha hayatının baharındaydı. Kimi ise yıllardır savaş meydanlarında mücadele ediyordu.
Ama hepsinin yüreğinde aynı vatan sevgisi vardı.
Onlar, kendi hayatlarından vazgeçerek bizlerin geleceğini savundular.
26 Ağustos 1922’de başlayan Büyük Taarruz, 30 Ağustos’ta Başkomutanlık Meydan Muharebesi ile büyük bir zaferle sonuçlandı. Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ün Başkomutanlığında kazanılan bu zafer, Millî Mücadele’nin en önemli dönüm noktalarından biri oldu.
30 Ağustos, bu nedenle yalnızca bir tarih değildir.
30 Ağustos; bağımsızlığın esarete, vatan sevgisinin işgale, millet iradesinin dayatmaya ve inancın umutsuzluğa karşı kazandığı büyük zaferdir.
Aradan tam 104 yıl geçti.
Fakat o gün yakılan meşale sönmedi.
Çünkü o meşale, milletimizin yüreğinde yanmaya devam ediyor.
Bugün özgürce dalgalanan Türk bayrağına baktığımızda yalnızca bir bayrak görmüyoruz. O bayrağın altında verilen mücadeleyi, cephelerde toprağa düşen kahramanlarımızı ve vatan uğruna hayatını feda eden şehitlerimizi hatırlıyoruz.
Bir annenin oğlunu cepheye gönderirken gözyaşlarını içine akıtmasını…
Bir Mehmetçiğin ailesinden ayrılırken taşıdığı sorumluluğu…
Cephede günlerce, haftalarca mücadele eden askerlerimizin fedakârlığını…
İsmi tarihin sayfalarına yazılmamış binlerce kahramanın sessiz mücadelesini…
Hatırlıyoruz.
Onlar bizlere yalnızca bir zafer bırakmadılar.
Onlar bize bir vatan bıraktılar.
Onlar bize bağımsızlığımızı bıraktılar.
Onlar bize geleceğimizi bıraktılar.
Ve en önemlisi, “Vatan söz konusu olduğunda hiçbir fedakârlıktan kaçınılmaz” diyen büyük bir millet iradesi bıraktılar.
Şimdi sıra bizde.
104 yıl önce yakılan bu meşaleyi gelecek nesillere taşımak bizim görevimizdir.
Bizim sorumluluğumuz; sadece 30 Ağustos’u hatırlamak değil, onun taşıdığı anlamı hayatımızın her alanında yaşatmaktır.
Türkiye Cumhuriyeti’ni daha güçlü, daha huzurlu, daha müreffeh ve daha aydınlık yarınlara taşımak hepimizin ortak sorumluluğudur.
Çünkü zaferleri anmak kadar, o zaferlerin bize yüklediği sorumlulukları yerine getirmek de önemlidir.
Bugünün gençleri yarının Türkiye’sini inşa edecektir.
Onlara bırakacağımız en değerli miras yalnızca toprak değildir. Onlara; bağımsızlığını koruyan, tarihini bilen, milli ve manevi değerlerine sahip çıkan, bilimde ve teknolojide ilerleyen, üreten ve geleceğe güvenle bakan güçlü bir Türkiye bırakmak zorundayız.
Çünkü 30 Ağustos’un ruhu sadece geçmişte değildir.
O ruh bugün de vardır.
Bir çocuğun elindeki Türk bayrağında vardır.
İstiklal Marşı okunurken göğsünü kabartan gençte vardır.
Vatan için görev yapan Mehmetçikte vardır.
Şehitlerimizin emanetine sahip çıkan her vatandaşımızda vardır.
Ve Türkiye Cumhuriyeti’nin geleceği için çalışan herkesin yüreğinde vardır.
Bugün farklı düşüncelere sahip olabiliriz. Farklı şehirlerde doğmuş, farklı hayatlar yaşamış olabiliriz. Ancak ortak bir değerimiz vardır:
Bu vatan.
Ortak bir bayrağımız vardır.
Ortak bir Cumhuriyetimiz vardır.
Ortak bir geleceğimiz vardır.
İşte 30 Ağustos’un bize öğrettiği en önemli derslerden biri de budur:
Zor zamanlarda birbirimize daha sıkı sarılmak, ayrışmak yerine kenetlenmek ve ortak değerlerimiz etrafında birleşmek.
Çünkü bu ülke, birlik ve beraberlik içerisinde mücadele eden insanların fedakârlıklarıyla kuruldu.
Bugün bize düşen görev de bu birlik ve beraberliği gelecek nesillere aktarmaktır.
104 yıl önce yakılan bağımsızlık meşalesini söndürmemek, onu daha da büyütmek zorundayız.
Bu meşale; eğitimle büyüyecek.
Bilimle güçlenecek.
Üretimle yükselecek.
Gençlerin hayalleriyle geleceğe taşınacak.
Ve milletimizin birlik ve beraberliğiyle sonsuza kadar yanmaya devam edecek.
Aradan 104 yıl geçti.
Nice nesiller geldi, nice nesiller geçti.
Dünya değişti.
Şehirler değişti.
Teknoloji değişti.
Hayatlarımız değişti.
Fakat 30 Ağustos’un anlamı değişmedi.
Çünkü bağımsızlık, her dönemde aynı değerdedir.
Vatan sevgisi, her nesil için aynı kutsallıktadır.
Bayrak, her Türk evladı için aynı gururun sembolüdür.
Ve 30 Ağustos, milletimizin bağımsızlık iradesinin unutulmaz bir simgesidir.
Bugün gökyüzünde dalgalanan bayrağımıza baktığımızda, 104 yıl önceki mücadeleyi hatırlamalıyız.
Çünkü o bayrak kolay kazanılmadı.
Bu topraklar kolay vatan olmadı.
Bu Cumhuriyet kolay kurulmadı.
Bunun arkasında büyük bir mücadele, büyük bir fedakârlık ve büyük bir millet iradesi vardır.
Bu nedenle 30 Ağustos’u kutlamak; aynı zamanda şehitlerimize ve gazilerimize karşı taşıdığımız vefanın bir göstergesidir.
Başta Gazi Mustafa Kemal Atatürk olmak üzere, Millî Mücadele’nin tüm kahramanlarını, silah arkadaşlarını, vatan uğruna canlarını feda eden aziz şehitlerimizi ve ebediyete intikal eden kahraman gazilerimizi rahmet, minnet ve saygıyla anıyorum.
Onların ruhları şad olsun.
Bıraktıkları emanet sonsuza kadar yaşasın.
30 Ağustos Zafer Bayramımızın 104. yıl dönümü kutlu olsun.
104 yıl önce yakılan bağımsızlık meşalesi bugün de yanıyor.
Ve bizler, bu meşaleyi yarınlara taşıyacağız.
Çocuklarımız görecek.
Gençlerimiz taşıyacak.
Gelecek nesiller yaşatacak.
Çünkü bu meşale yalnızca geçmişin değil, geleceğin de ışığıdır.
104 yıldır yanan bu meşale, Türk milletinin bağımsızlık iradesidir.
104 yıldır yanan bu meşale, vatan sevgisidir.
104 yıldır yanan bu meşale, Cumhuriyetimizin ışığıdır.
Ve bu meşale, milletimizin yüreğinde sonsuza kadar yanmaya devam edecektir.
Ne mutlu Türk milletine!
Ne mutlu bağımsız Türkiye Cumhuriyeti’ne!
30 Ağustos Zafer Bayramımız kutlu olsun.
YAZARLARIMIZ Tüm Yazarlarımız
Türkiye’nin gündemi erken genel seçim… Ankara’da herkesin kafasında aynı soru: “Seçim ne zaman?” Ama Antalya’da işler biraz farklı. Burada şimdiden başka bir seçim hesabı yapılmaya başlandı: “Yerel seçimde kim, nereden aday olacak?” Daha sandığa epey zaman var demeyin. Antalya siyaseti böyledir