RÜZGÂR BAHANE, YELKEN ŞARTTIR

Aristo yüzyıllar önce tek bir cümle kurdu.

Ne slogan attı, ne suçlu aradı:

“Rüzgârları değiştiremezseniz, yelkenleri doğru açın.”

Hayatın en gerçek cümlelerinden biridir bu.

Çünkü rüzgâr çoğu zaman bizim dışımızdadır.

Ekonomi, coğrafya, afetler, krizler, insanlar…

Hepsi birer rüzgâr.

Ama yelken…

İşte o bize aittir.

Bugün en çok yapılan hata şudur: Rüzgârı suçlamak.

Oysa denizcilik şunu öğretir:

Yanlış yelkenle, en iyi rüzgâr bile gemiyi hedefe götürmez.

Şehirler de böyledir.

Kurumlar da.

İnsanlar da.

Kaynağınız olabilir ama aklınız yoksa; niyetiniz iyi olabilir ama planınız yoksa; çok konuşabilir ama yön tayin edemiyorsanız; o rüzgâr sizi ilerletmez, savurur.

Bir deprem olur, “kader” deriz.

Bir kriz çıkar, “şartlar” deriz.

Bir iş yürümez, “zamanı değil” deriz.

Oysa asıl soru artık şudur: Nereye gidiyoruz?

Çünkü yelken yalnızca açılmaz, aynı zamanda istikamete göre ayarlanır.

Bugünü kurtaran açılar değil, yarını taşıyan rotalar lazımdır.

Biz rüzgârın yönünü tartışmakla vakit kaybedemeyiz.

Önümüzde; daha güvenli şehirler, daha dayanıklı yapılar, daha akıllı sistemler, daha ehil kadrolar vardır.

Hedefi olmayan yelken savrulur.

Rotası olmayan gemi yorulur.

Bizim derdimiz rüzgârla kavga etmek değil; bu şehir için, bu ülke için, yarını taşıyacak yelkeni bugünden hazırlamaktır.

Çünkü rüzgâr hep esecek.

Ama biz, yelkeni nereye çevireceğimizi biliyorsak, yarın da orada olacaktır.