QEURASMA...

Yaşadığım şehir son maçında 2–0 yenilse de Kocaelisporluyum

Çocukluktan Beşiktaşlıyım.

Ama başka takımın taraftarı olup da, Ronaldinho’dan bile daha yetenekli Portekizli bir futbolcuyu beğenmeyen var mı?

Topla ilişkisi farklıydı.

Ezberi bozardı.

Risk alırdı.

Bazen sinirlendirirdi, çoğu zaman hayran bırakırdı.

Gerektiğinde takım oyununda da verimliydi.

Ama kabul edelim: Kendine yakın kalitede bir ekiple çok daha etkiliydi.

O ortam yoksa… tek başına maçı kurtaran, alışılmışın dışında, sıradışı bir figürdü.

“Sıradışı” diyorum özellikle.

Saçıyla, giysisiyle, duruşuyla… Sahada sadece top oynamazdı, iz bırakırdı.

İnanın bu tiplere her yerde ihtiyaç var.

Sadece sahada değil; kamuda, özel sektörde, kurumlarda, ekiplerde…

Ben hep böyle baktım. Aradım, buldum, yakından izledim.

Ve şunu net gördüm:

Doğru yönetildiğinde bu karakterlerden çok ama çok büyük fayda sağlanır.

Sorun şu ki; biz bu insanları çoğu zaman “zor”, “uyumsuz”, “fazla farklı” diyerek kenara iteriz.

Oysa yapılması gereken tam tersidir.

Onlardan çekinmek yerine yaklaşın.

Dışlamak yerine anlamaya çalışın.

Çünkü bu karakterler, çoğu zaman bencillikten arınmışlardır.

Üstün özelliklerinin farkındadırlar ve doğru değerlendirildiklerinde kendiliklerinden sorumluluk alırlar.

Onları kaybetmeyin.

Yoksa sonra, Beşiktaş’ta olduğu gibi, her sıkıntıda aklınıza “Bir Q7 olsaydı…” cümlesi gelir. Ama iş işten geçmiştir.

Cep telefonunuzda şu mesaj belirir: “Aradığınız numara kullanılmamaktadır.”

Takımlar için böyledir bu.

Şehirler için de.

Kurumlar için de.

Yönetimler için de…

Sıradışı olanı törpülemek kolaydır.

Ama kaybedince yerine koymak neredeyse imkânsızdır.

Bizim tercihimiz nettir: Herkesi birbirine benzeten düzenler değil, farklı olanı anlayan, değerini bilen, doğru yerde kullanan yönetimler.

Çünkü bazı maçlar disiplinle kazanılır.

Ama bazı maçlar vardır ki…

Onları ancak bir QEURASMA kazandırır.