KAYBOLAN SADECE BİR İNSAN DEĞİL… BİR ŞEHRİN VİCDANIDIR

Hatay’ın Arsuz ilçesine bağlı Karagaç bölgesinde bir isim kayboldu:

"" H.T ""

Ama aslında kaybolan sadece H. amca değil… Bir hafıza kayboldu.

Bir hayatın biriktirdikleri kayboldu.

Bir ailenin uykusu, bir annenin duası, bir evladın çaresizliği kayboldu.

Çünkü bu bir kaybolma değil…

Bu, Alzheimer gerçeğinin sokağa taşmasıdır.

Bugün Arsuz’da… Yarın Kocaeli’nde… Öbür gün Türkiye’nin herhangi bir sokağında…

Soruyu açık soralım: Biz bu insanları gerçekten koruyor muyuz?

Ben yıllar önce Kocaeli’de otizm konusunda çalışmalara başladığımda, otistik çocuklar gizleniyordu…

Aileler susuyordu… Toplum görmezden geliyordu…

Bugün geldiğimiz noktada ne oldu?

Kocaeli artık o çocukları saklamıyor.

Sahipleniyor. Konuşuyor. Paylaşıyor.

Çünkü birileri çıktı ve dedi ki: “Bu mesele görünür olmalı.”

Şimdi aynı noktadayız.

Ama bu kez konu: Demans ve Alzheimer.

Ve durum daha da kritik.

Çünkü bu hastalar;

* Yönünü kaybeder
* Evini unutabilir
* Saatler içinde kilometrelerce uzaklaşabilir
* Ve en önemlisi… yardım isteyemez

Artık klasik yöntemlerle çözüm yok.

“Arayın, bulunur” devri bitti.

Teknoloji var. Akıl var. Çözüm var.

Peki neden hâlâ insanlar kayboluyor?

Bugün dünyada; GPS takipli bileklikler, akıllı saatler, coğrafi sınır (geofencing) sistemleri, acil durum sinyal cihazları, yapay zekâ destekli izleme altyapıları var.

Yani bir Alzheimer hastası kaybolmak zorunda değil.

Kayboluyorsa… Bu bir kader değil, organizasyon eksikliğidir.

Ve açık söyleyeyim: Mesele cihaz değil sistemi kuracak iradedir.

Cihazı herkes alır. Ama o cihazı şehir güvenliğine entegre etmek vizyon ister.

İşte fark tam burada başlar.

Bu alanda kıymetli akademik birikim de var, kurumsal çabalar da…

Ama mesele şu: Bilgi var ama uygulama sahada yeterince yok.

Artık konuşma değil, uygulama zamanı.

Ben buradayım.

Açık ve net söylüyorum:

İster akademiyle, ister yerel yönetimlerle, ister ailelerle doğrudan “Kayıp Alzheimer Hastası Olmasın” projesini başlatmaya hazırım.

İçeriği belli:

Risk grubunun tespiti, gönüllü kayıt sistemi, aile eğitimleri, uygun maliyetli takip cihazlarının temini, yerel yönetim entegrasyonu, emniyet ve sağlık altyapısıyla eş zamanlı koordinasyon ve en önemlisi kaybolmadan önce önlem.

Bugün H. T. için içimiz sıkışıyor…

Ama mesele şu: Bu sadece bir kişi değil. Bu, artık hepimizin gerçeği.

Kocaeli bunu başarabilecek şehirlerden biridir.

Ve başarırsa bu model; İstanbul’a, Ankara’ya, Hatay’a Türkiye’nin dört bir yanına yayılır.

Bir şehir, en zayıfını koruyabildiği kadar güçlüdür.

Ama asıl mesele şu: Bir ülke, en zayıfını koruyabildiği kadar güçlüdür.

Ben o sorumluluğu almaya hazırım.

Çünkü mesele bir insanı bulmak değil…

Bir daha kimsenin kaybolmamasını sağlamaktır.