DİDE, DERUN, DİMAĞ… VE DERKENARDA KALMAMAK

Bugün ve yarın, Türk Mühendis ve Mimar Odaları Birliği çatısı altındaki Elektrik Mühendisleri Odası şubelerinde kongre ve seçim heyecanı var.

Seçimler yalnızca sandık değildir.

Seçimler, kurumların aynaya baktığı anlardır.

Osmanlıca’da bazı kelimeler vardır.

Hepsi aynı harfle başlar.

Dîde…

Derûn…

Dimağ…

Derkenar…

Dört köşe olmak…

Destesini kırmamak…

Deve hesabına dönmemek…

Tesadüf değildir bu.

Dîde, görmektir.

Sadece bakmak değil; hakikati fark etmektir.

Derûn, iç dünyadır.

Vicdanın ve niyetin merkezidir.

Dimağ, akıldır.

Fikir üretme ve çözüm geliştirme kudretidir.

Bir kurumda dîde yoksa gerçekleri göremez.

Derûn zayıfsa güven zedelenir.

Dimağ çalışmıyorsa üretim durur.

Ve bir kelime daha:

Derkenar.

Kenar notudur.

Ana metnin dışında kalan ama bazen ana metnin önüne geçirilen ayrıntıdır.

Seçim süreçlerinde en büyük risk budur.

Ana mesele üretimken, derkenarı büyütmek.

Mesleki projeler konuşulması gerekirken, kişisel hesapları öne almak.

Bir meslek odasının ana metni; bilimdir, mühendisliktir, toplumsal faydadır.

Derkenar büyüdüğünde, ana metin küçülür.

“Dört köşe olmak” denir.

Dengeli, sağlam ve ölçülü olmak demektir.

Kurumların dört köşesi vardır: ehliyet, liyakat, birlik ve üretim.

Bir köşe eksikse yapı eğilir.

Bir köşe kırılırsa güven sarsılır.

“Destesini kırmak” kolaydır.

Zor olan; farklılıkları dağıtmak değil, ortak aklı bir arada tutmaktır.

“Deve hesabına dönmek” ise netliği kaybetmektir.

Oysa mühendislik; karmaşık olanı sadeleştirme sanatıdır.

Seçimler geçer.

Listeler değişir.

İsimler yer değiştirir.

Ama kurum kültürü kalır.

Mesele kimin kazandığı değil, kurumun hangi seviyeye çıktığıdır.

Eğer dîde görür, derûn temiz kalır, dimağ üretirse; kurum derkenarda kalmaz.

Ana metni yazar.

Belki de bu yüzden aynı harfle başlayan kelimeleri seçtim.

Çünkü bazı harfler sadece ses değildir.

Bir zemini anlatır.

Bir ölçüyü işaret eder.

Bir çizgiyi hatırlatır.

“D” harfi; dîde ile görmenin, derûn ile temiz kalmanın, dimağ ile üretmenin…

Ve yazılan ortamda nerede durulması gerektiğinin, daha da önemlisi durduğunuz yerin göstergesidir.

Şimdilik bu kadarını söylemek yeterlidir.