Yazar Arkadaşım Kayseri Büyükşehir Gazeteciler Cemiyeti Başkan Yardımcısı Beyhan Angay Köseoğlu, çok güzel haberler yayınlamaya devam ediyor: “Denizimiz Yoksa Türkiye’nin en güzel Kayak Merkezi Erciyes’imiz var.”
Kayseri’nin denizi yok. Belki de bu yüzden yıllardır “denizi olmayan şehir” cümlesini bir eksiklik duygusuyla kuruyoruz.
Oysa geçtiğimiz günlerde Erciyes’te Türkiye’de ilk kez 2 bin 200 metre rakımda plaj hentbolu oynandı.
Deniz yoktu. Kum vardı.
Sahil yoktu. Erciyes vardı.
Bana göre bu olayın asıl hikâyesi hentbol değil.
İnsanın sahip olmadığına mı, sahip olduğuna mı odaklandığı…
Psikolojide insanın dikkatini sürekli eksik olana yöneltmesinin, zamanla eksiklik duygusunu güçlendirdiğini biliyoruz. Şehirler için de benzer bir durum söz konusu. Sürekli “Bizde ne yok?” diye konuştuğumuzda, sahip olduklarımızın değerini görmez hale gelebiliriz.
Kayseri’nin denizi yok.
Ama Erciyes’i var.
Ve Erciyes’e her baktığımızda yalnızca kayak merkezini değil, yeni ihtimalleri görmeye başladığımızda şehirle kurduğumuz ilişki de değişiyor.
Sosyolojik açıdan şehir dediğimiz şey sadece taş, beton ve yollardan oluşmuyor. İnsanların yaşadığı yere yüklediği anlam, o şehrin kimliğini oluşturuyor.
Bir Kayserili için Erciyes’in sadece kışın gidilen bir yer olmaktan çıkıp yazın da sporun, eğlencenin ve sosyalleşmenin merkezi haline gelmesi, aslında şehir kültüründe küçük ama önemli bir dönüşüm.
Belki de artık Kayseri olarak kendimize şu soruyu sormalıyız: “Bizde ne eksik?” yerine “Biz elimizdekilerle ne yapabiliriz?”
Çünkü bireylerin olduğu gibi şehirlerin de özgüvene ihtiyacı var.
Kendi değerini başkasının sahip olduklarıyla ölçmeyen şehirler, kendi hikâyesini yazmaya başlar.
Erciyes’te 2 bin 200 metrede oynanan plaj hentbolu bana bu yüzden önemli geliyor.
Çünkü bize yalnızca farklı bir spor deneyimi sunmuyor.
Bakış açımızı değiştirmeyi de hatırlatıyor.
Denizimiz olmayabilir.
Ama Erciyes’imiz var.
Belki de mesele, neye sahip olmadığımız değil; sahip olduklarımızı ne kadar yaratıcı, cesur ve özgüvenli kullanabildiğimizdir.
Sizlere daha iyi hizmet sunabilmek adına sitemizde çerez konumlandırmaktayız. Kişisel verileriniz, KVKK ve GDPR
kapsamında toplanıp işlenir. Sitemizi kullanarak, çerezleri kullanmamızı kabul etmiş olacaksınız.
En son gelişmelerden anında haberdar olmak için 'İZİN VER' butonuna tıklayınız.
Web.tv
Mehmet UZEL
Biraz da güzel haberler: "Denizimiz yok ama"
Yazar Arkadaşım Kayseri Büyükşehir Gazeteciler Cemiyeti Başkan Yardımcısı Beyhan Angay Köseoğlu, çok güzel haberler yayınlamaya devam ediyor: “Denizimiz Yoksa Türkiye’nin en güzel Kayak Merkezi Erciyes’imiz var.”
Kayseri’nin denizi yok. Belki de bu yüzden yıllardır “denizi olmayan şehir” cümlesini bir eksiklik duygusuyla kuruyoruz.
Oysa geçtiğimiz günlerde Erciyes’te Türkiye’de ilk kez 2 bin 200 metre rakımda plaj hentbolu oynandı.
Deniz yoktu. Kum vardı.
Sahil yoktu. Erciyes vardı.
Bana göre bu olayın asıl hikâyesi hentbol değil.
İnsanın sahip olmadığına mı, sahip olduğuna mı odaklandığı…
Psikolojide insanın dikkatini sürekli eksik olana yöneltmesinin, zamanla eksiklik duygusunu güçlendirdiğini biliyoruz. Şehirler için de benzer bir durum söz konusu. Sürekli “Bizde ne yok?” diye konuştuğumuzda, sahip olduklarımızın değerini görmez hale gelebiliriz.
Kayseri’nin denizi yok.
Ama Erciyes’i var.
Ve Erciyes’e her baktığımızda yalnızca kayak merkezini değil, yeni ihtimalleri görmeye başladığımızda şehirle kurduğumuz ilişki de değişiyor.
Sosyolojik açıdan şehir dediğimiz şey sadece taş, beton ve yollardan oluşmuyor. İnsanların yaşadığı yere yüklediği anlam, o şehrin kimliğini oluşturuyor.
Bir Kayserili için Erciyes’in sadece kışın gidilen bir yer olmaktan çıkıp yazın da sporun, eğlencenin ve sosyalleşmenin merkezi haline gelmesi, aslında şehir kültüründe küçük ama önemli bir dönüşüm.
Belki de artık Kayseri olarak kendimize şu soruyu sormalıyız: “Bizde ne eksik?” yerine “Biz elimizdekilerle ne yapabiliriz?”
Çünkü bireylerin olduğu gibi şehirlerin de özgüvene ihtiyacı var.
Kendi değerini başkasının sahip olduklarıyla ölçmeyen şehirler, kendi hikâyesini yazmaya başlar.
Erciyes’te 2 bin 200 metrede oynanan plaj hentbolu bana bu yüzden önemli geliyor.
Çünkü bize yalnızca farklı bir spor deneyimi sunmuyor.
Bakış açımızı değiştirmeyi de hatırlatıyor.
Denizimiz olmayabilir.
Ama Erciyes’imiz var.
Belki de mesele, neye sahip olmadığımız değil; sahip olduklarımızı ne kadar yaratıcı, cesur ve özgüvenli kullanabildiğimizdir.
YAZARLARIMIZ Tüm Yazarlarımız
Kendimizi dinlersek, yaşadığımız olaylar tesadüf değildir, yaşadığımız her acı deneyimden alacağımız bir ders mutlaka olmalıdır. Bu nedenle geçmişteki acıları ve acı deneyimleri hatırlayıp kendi kendimizi bitirmek yerine onlardan aldığımız dersleri hatırlayarak geleceğimize umutla bakabiliriz