Hoşgeldin Yaren Leylek

Baharın geldiğini takvimden çok daha önce haber veren bir misafir var bu topraklarda.
Adı: Yaren Leylek.

Bu yıl yine geldi. Hem de 15. kez.

Bursa’nın Karacabey ilçesine bağlı Eskikaraağaç Mahallesi’nde yaşayan balıkçı Adem Yılmaz için bu geliş artık bir sürpriz değil belki ama her seferinde kalbi aynı yerden çarpıyor, kayığın ucuna konduğu an...

Bir leylek neden aynı kayığa döner?

Leylekler göçmen kuşlar. Her yıl Afrika’dan binlerce kilometre yol kat edip Avrupa’ya, Anadolu’ya gelirler. Bilim insanları leyleklerin güçlü yön bulma yeteneklerine sahip olduğunu, manyetik alanı algılayabildiklerini ve geçmişte güvenli buldukları alanlara geri dönebildiklerini söylüyor. Ama işin teknik kısmı bir yere kadar. Çünkü burada yalnızca bir göç rotası yok.
Burada bir bağ var. Yaren’in, Adem Yılmaz’ın kayığına ilk kez konduğu yıl üzerinden 14 bahar geçti. O günden beri hava koşulları izin verdiği sürece, her yıl aynı göl, aynı kıyı, aynı kayık ve aynı adam. Bu yılki dönüşü, hikayenin 15. sayfası oldu. Sıradan bir köy değil Eskikaraağaç, boşuna Leylek Köyü diye anılmıyor. Uluabat Gölü kıyısındaki bu mahalle, Avrupa Leylek Köyleri Ağı’na dahil edilen Türkiye’deki ilk yerleşimlerden biri. Bahar geldiğinde çatılar beyaz misafirlerle doluyor. Ama Yaren başka. Çünkü Yaren’in bir hikayesi var. Bir insanla kurduğu sürekliliği olan bir hikaye...

Sabah erken saatlerde göle açılan Adem Yılmaz’ın kayığına konup onunla vakit geçirmesi, kimi zaman balık kovasına göz atması, kimi zaman sessizce yanında durması… Bu görüntüler yıllar içinde fotoğraf kareleriyle hafızamıza kazındı.

Neden bu kadar etkileniyoruz?

Belki de hepimizin ihtiyacı olan şey bu, Süreklilik.

Gidip geri dönen ama vazgeçmeyen bir şey.
Yolunu kaybetmeyen bir canlı.
Bir yere yeniden gelen bir kalp.

Yaren’in her yıl dönüşü, aslında bize şu soruyu sorduruyor:
Biz kaç yere geri dönebiliyoruz? Kaç bağa sadık kalabiliyoruz?

Göç eden bir kuşun 15 yıl boyunca aynı insanı ve aynı mekanı seçmesi, tesadüf kelimesini biraz fazla zorluyor. Bilim bunun hafıza ve yön bulma yeteneği olduğunu söylüyor olabilir. Ama duygularımız başka bir şey fısıldıyor alışmak, güvenmek, hatırlamak.

Yaren’in 15. gelişi, bize şunu hatırlatıyor;
Dünya hala döngülerle çalışıyor.
Doğa hala sözünü tutuyor.
Ve bazı buluşmalar, takvim şaşsa da kalbi şaşmıyor.

Bahar yine geldi.
Yaren de.
Bizim de biraz umutlanma hakkımız var.